E. Özlem YİĞİT
(Abant İzzet Baysal Üniversitesi, İlköğretim Bölümü, Bolu, Türkiye)
Tolga ERDOĞAN
(Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Ankara, Türkiye)
Yıl: 2008Cilt: 17Sayı: 3ISSN: 1304-8880 / 1304-8899Sayfa Aralığı: 399 - 416Türkçe

201 4
Sosyal bilgiler dersinde uygulanan öyküleştirme yönteminin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeylerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, sosyal bilgiler dersinde uygulanan öyküleştirme yönteminin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeylerine etkisini belirlemektir. Araştırmada, “ön test-son test eşleştirilmiş kontrol gruplu yarı deneysel desen” kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2006–2007 eğitim ve öğretim yılı bahar döneminde, Bolu ilinde yer alan bir ilköğretim okulunda öğrenim görmekte olan altıncı sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada, biri deney diğeri kontrol olmak üzere iki grup oluşturularak deney grubunda öyküleştirme yöntemine, kontrol grubunda ise geleneksel yaklaşıma dayalı öğretim yapılmıştır. Bu bağlamda, araştırmada öğrencilerin uygulama öncesi ve sonrasındaki yaratıcı düşünme düzeylerini belirlemek amacıyla Torrance Yaratıcı Düşünme Testi ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde bağımlı ve bağımsız gruplar için t testi kullanılmıştır. Araştırmada, deney grubundaki öğrencilerin yaratıcı düşünme testi ön test ve son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunurken, kontrol grubundaki öğrencilerin ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. İki grubun son testleri karşılaştırıldığında ise, esneklik alt boyutu dışında diğer son test puanlarının deney grubu lehine olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, öyküleştirme yöntemine dayalı öğretim sürecinin geleneksel yönteme göre öğrencilerin yaratıcı düşünme düzeylerini geliştirmede etkili olduğunu ortaya koymaktadır.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Artut, K. (2001). Sanat eğitim kuramları ve yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Aslan, E. (1994). Yaratıcı düşünce yeteneğine sahip ergenlerin danışmanlığa ihtiyaç duydukları problem alanları üzerine bir araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  • Aslan, E. (1999). Turkish version of torrance test of creative thinking. International Conference on Test Adaptation Proceedings. Goerge Town University. Washington D.C.
  • Bekci, B. & Erdoğan, T. (2007). Öğretmen adaylarının problem çözme becerileri ve yaratıcı düşünme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. 16.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi’nde Sunulmuş Bildiri, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat, Türkiye.
  • Bell, S. (2007). The flexibility of the topic approach. the Netherlands: national institute for curriculum development. Report of the Seminar of Topic Based Approachesto Learnig and Teaching in Primary Education.
  • Bonk, J. C. & Smith, G. S. (1998). Alternative ınstructional stratejies for creative and critical thinking in accounting curriculum. Journal of Accounting Education, 16, 2, 261-293.
  • Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E. , Karadeniz , Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: PegemA Akademi.
  • Clandinin, J. & Connelly, F. M. (2000). Narrative ınquiry: experience and story in qualitative research. San Francisco: Jossey Bass Publishers.
  • Çağlar, A. (1992). İlkokul 4. ve 5.sınıf sosyal bilgiler öğretim programı üzerine görüşler. Eğitim Bilimleri Dergisi. 4.
  • Çetingöz, D. (2002). Okul öncesi öğretmenliği öğrencilerinin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişiminin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Dilek, D. (2001). Tarih derslerinde öğrenme ve düşünce gelişimi. Ankara: PegemA Yayıncılık.
  • Egan, K. (1988). Teaching as story telling: an alternative approach to teaching and the curriculum. London and New York: Routledge.
  • Emir, S. ve Bahar, M. (2003) Yaratıcılıkla ilgili öğretmen ve öğrenci görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1, 1, 91–110.
  • Emir, S., Erdoğan, T., & Kuyumcu, A. (2006). Türkçe öğretmenliği öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeyleri ile sosyo-kültürel özelliklerinin ilişkisi. XV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi’nde Sunulmuş Bildiri, Muğla Üniversitesi, Muğla.
  • Emir, S., Ateş, S., Aydın, F., Bahar, M., Durmuş, S., Polat, M. & Yaman, H. (2004). Öğretmen adaylarının yaratıcılık düzeyleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 9, 105–116.
  • Fusai, C., Saudelli, B., Marti, P., Decortis, F. & Rizzo, A. (2003). Media composition and narrative performance at school. Journal of Computer Assisted Learning, 19, 177-185.
  • Garcia, J. & Michaelis, J. U. (2001). Social studies for children (a guide to basic instruction). USA: Allyn & Bacon A Person Education Company.
  • Guilford, J. P. (1986). Creative talent: Their nature, uses and development, Buffalo, NY: Bearly Limited.
  • Güney, S.Y.(2003) İlköğretim 5. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde Öykü Tabanlı Öğrenme Yaklaşımına İlişkin Bir Durum Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü yayınlanmamış yüksek lisans tezi.
  • Harkness, S. (1993). “The Scottish Storyline Method” http//:www.storyline.org/history1.htm. Retrieved August 20, 2007–11.04.
  • Hein, G. (1991). Constructivist Learning Theory. Retrieved August 20, 2007–13.05, from http://www.exploratorium.edu/IFI/resources/constructivistlearning.html.
  • Kılıç, D. (1994). İlkokul 5. sınıf sosyal bilgiler dersinin öğretmenlerin görüşleri çerçevesinde değerlendirilmesi. Çağdaş Eğitim, (Mayıs), 221.
  • Köknel, Ö. (1987). Çağdaş Düşünce. İstanbul: Ada Yayıncılık
  • McEwan, H., & Egan, K. (1995). Narrative in teaching, learning, and research. New York: Teachers College Press.
  • MEB. (2005). Sosyal Bilgiler 6.-7. Sınıf Programı. Ankara.
  • MSSS. (2000). http://opi.mt.gov/Halo.html. Retrieved August 23, 2007–17.06.
  • NCSS. (1993). Definition approved. The Social Studies Professional 114 (January/February), 3.
  • Özcan, A. O. (2000). Algıdan yoruma yaratıcı düşünme. İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
  • Özden, Y. (2003). Öğrenme ve öğretme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
  • Seefeldt, C. (1984). Social studies for the preschool-primary child. USA: Bell & Howell Company.
  • Sönmez, V. (1993). Yaratıcı okul, öğretmen, öğrenci. Yaratıcılık ve Eğitim. Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayını.
  • Sönmez, V. (2001). Program Geliştirmede Öğretmen El Kitabı. Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. USA: Prentice-Hall.
  • Torrance, E. P. (1990), The torrance tests of creative thinking: norms-technical manual. Scholastic Testing Service Inc, Bensenville, IL.
  • Wilson, B. G (ED.). (1996) Constructivist learning environments. USA: Educational Technology Publications.
  • Yaman, S. & Yalçın, N. (2005). Fen bilgisi öğretiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımının yaratıcı düşünme becerisine etkisi. İlköğretim-Online, 4(1), 42–52, [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr.
  • Yıldırım, R. (1998). Yaratıcılık ve yenilik. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
  • Yiğit, E. Ö. (2007). Öyküleştirme yönteminin 6. sınıf sosyal bilgiler programı ülkemizin kaynakları ünitesindeki öğrenci başarısı üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
  • Yontar, A. A. (1985). The effects of method and sex on science achievement logical thinking ability and creative thinking ability of 5th grade students. Unpublished Masters Thesis, METU, Ankara.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.