Faruk YILDIRIM
(Çukurova Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Türkçe Eğitimi Bölümü, Adana, Türkiye)
K.Başak ÖZTÜRK
(Çukurova Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Türkçe Eğitimi Bölümü, Adana, Türkiye)
Yıl: 2009Cilt: 3Sayı: 37ISSN: 1302-9967Sayfa Aralığı: 92 - 107Türkçe

327 2
Türkçe dersi öğretim programının ölçme değerlendirme ögesi hakkında öğretmen görüşleri
Bu çalışmanın amacı, altıncı sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programının ölçme-değerlendirme ögesine yönelik olarak, öğretmenlerin düşüncelerini ve uygulamalarını öğrenmek; programın bu ögesini öğretmen görüşleri doğrultusunda değerlendirmektir. Araştırmanın evrenini Adana ili merkez ilçelerindeki tüm resmi ve özel ilköğretim okullarının altıncı sınıf Türkçe öğretmenleri oluşturmaktadır. Evrendeki her bir okul bir küme olarak kabul edilmiş, yansız küme örnekleme yoluyla belirlenen okullardaki bütün altıncı sınıf Türkçe öğretmenleri örneklemi oluşturmuştur. Örneklemdeki öğretmen sayısı 92’dir. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen “İlköğretim Altıncı Sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programının Ölçme Değerlendirme Ögesini Değerlendirme Anketi” kullanılarak toplanmıştır. Anketin birinci bölümünde öğretmenlere ait kişisel bilgileri; ikinci bölümde, öğretmenlerin ölçme-değerlendirme ögesi hakkındaki düşüncelerini; üçüncü bölümde Türkçe dersindeki ölçme-değerlendirme uygulamalarını, dördüncü bölümde ise, öğretmenlerin programda önerilen ölçme-değerlendirme araçlarını kullanma sıklıklarını öğrenmek amaçlanmıştır. Verilerin analizinde, betimsel istatistik tekniklerinden frekans ve yüzde kullanılarak sonuca ulaşılmıştır. Sonuç olarak, öğretmenler; Türkçe programının ölçme-değerlendirme ögesini genel olarak olumlu bulmuşlardır. Ancak programda önerilen ölçme araçlarını kalabalık sınıflarda kullanmanın zor ve zaman alıcı olduğunu belirtmişlerdir. Bunun yanı sıra öğretmenlerin programın öngördüğü ölçme-değerlendirme uygulamalarını büyük ölçüde gerçekleştirdiği; programda yer alan ölçme araçlarından en çok performans ödevleri, dereceli puanlama anahtarı, öğrenci ürün dosyaları ve proje değerlendirme formunu kullandıkları, buna karşılık tutum ölçekleri, akran değerlendirme formu ve grup öz değerlendirme formu gibi araçları kullanma sıklıklarının çok düşük olduğu saptanmıştır.
Adana
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Büyüköztürk, Ş.(2007). Performansa dayalı durum belirleme nedir?. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, (8), 28-32
  • Calp, M. (2007). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi (3. Baskı). Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları
  • Coşkun, E. (2005). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğretmen ve öğrencilerinin yeni Türkçe dersi öğretim programıyla ilgili görüşleri üzerine nitel bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5 (2), 423-462
  • Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim . Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37 (2), 99-114
  • Daniel, L. G. ve King, D. A. (1998). Knowledge and use of testing and measurement literacy of elementary and secondary teachers. The Journal of Educational Research 91 (6),331-343
  • Demirel, Ö. (2003). Türkçe öğretimi (5. Baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık
  • Demirel, Ö. ve Şahinel, M. (2006). Türkçe öğretimi (7. Baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık
  • Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık
  • Ertürk, S. (1998). Eğitimde program geliştirme (10. Baskı). Ankara: Meteksan
  • Gullickson, A. R. (1985). Student evaluation techniques and their relationship to grade and curriculum. The Journal of Educational Research 79 (2), 96-100
  • Karakaya, İ. (2007). Öğrenci algısının geliştirilmesi: öz değerlendirme, akran değerlendirme ve grup değerlendirme formları. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, (8), 35-37
  • Koç, K. (2007). Performans görevi nedir?. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, (8), 33-34
  • Koç, N. (2007). Öğretim sürecinde ölçme ve değerlendirme: temel ilkeler. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, (8), 23-27
  • McMillan, J. H., Myran, S. ve Workman, D. (2002). Elementary teachers’ classroom assessment and grading practices. The Journal of Educational Research 95 (4), 203-213
  • Ornstein, A. C. ve Hunkins, F. P. (1998). Curriculum: Foundation, principles and issues.Boston: Allyn and Bacon
  • Yangın, B. (2005). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzunun değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5 (2), 477-508
  • Yılmaz, A. (2006). Eğitimde kullanılan ölçme araçları. A. Doğanay ve E. Karip. Öğretimde planlama ve değerlendirme. (334). Ankara: Pegema Yayıncılık

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.