HULKİ BAŞALOĞLU
(Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Aydın, Türkiye)
MEHMET TURGUT
(Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Aydın, Türkiye)
H. Kübra BAŞOĞLU
(Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Aydın, Türkiye)
Yıl: 2002Cilt: 41Sayı: 2ISSN: 1016-9113 / 2147-6500Sayfa Aralığı: 55 - 61Türkçe

91 8
Yetişkin Türk erkek ve kadınlarında OS parietale'nin kalınlık haritası morfometrik bir çalışma
Bu çalışma, Adnan Menderes Üniversitesi (ADÜ) Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı kemik arşivlerinde bulunan 25 kadın ve 25 erkek toplam 50 kraniuma ait 100 adet os parietale üzerinde gerçekleştirilmiştir. Os parietale'nin maksillofasial ve kranial cerrahi rekonstrüksiyon işlemlerinde en yaygın olarak kullanılan bir kemik dönor alanı olması nedeniyle, kraniumun bu parçasına ait kalınlık haritasının çıkarılması amaçlanmıştır. Her bir os parietale üzerinde işaretlenen 15 noktada Mitutoyo otomatik çap ölçer aleti kullanılarak kalınlık ölçümü yapılmıştır. Os parietale'ye ait kalınlık ölçüm değerleri, hem erkek ve hem kadın cinsiyette ölçüm yapılan noktalara göre önemli farklılıklar göstermiştir. Erkeklerde sağ ve sol os parietale'de en kalın nokta B2 noktasıdır (sağ B2 6.57 mm, sol B2 6.75 mm), kadınlarda sağ ve sol os parietale'de kemiklerde en kalın nokta A3 noktasıdır (sağ A3 6.39 mm, sol A3 6.92 mm). Erkeklerde 6.00 mm'den kalın noktalar sağ tarafta A2, A3, A4, B2, B3 vë sol tarafta A2, A3, A4, B2, B3, C3 noktalarıdır. Kadınlarda 600 mm'den kalın noktalar sağ tarafta A3, B2, B3, C2 ve sol tarafta A3, B2, B3, C3 noktalarıdır, Erkeklerde ve kadınlarda aynı taraftaki noktaların kendi aralarında ayrı ayrı birbirleri ile karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). Öte yandan, os parietale kalınlığının erkeklerde ve kadınlarda cinsiyete göre farklılık göstermediği saptanmıştır (p>0.05). Böylece, yapılan çalışmanın os parietale'nin donor yeri olarak kullanıldığı bazı klinik uygulamalara ışık tutacağı sonucuna varılmıştır.
Fen > Tıp > Cerrahi
DergiDiğerErişime Açık
  • 1. Adoleye A, Kaltan KR, Silverman FF. Thickness of the normal skull in the American blacks and whites. Am J Phys Antropol 1975; 43: 23-30.
  • 2. Delashaw JB, Persing JA. Cranial defects and their repair. Youmans JR, ed. Neurological Surgery. Philadelphia: WB Saunders Comp., 1990: 2290-2304.
  • 3. Pensler T, McCarthy JG. The calvarial donor site: an anatomic study in cadavers. Plast Reconstr Surg 1984; 75: 648-651.
  • 4. Prolo DJ. Cranial defects and oranioplasty. Wİlkins RH, Rengachary SS, eds. Neurosurgery. New York: McGraw-HİII Book Comp., 1985:1647-1656.
  • 5. Shaffrey ME, Persing JA, Shaffrey Cl, Delashaw JB, Jane JA. Craniofacial reconstruction. Apuzzo MLJ, ed. Brain Surgery. Complication, Avoidance and Management. New York: Churchill Livingstone, 1993: 1373-1398.
  • 6. Valadka AB, Narayan RK. Surgical aspects of the head injuried. Narayan RK, Wİlberger JE, Povlishock JT, eds. Neurotrauma. New York: McGraw-HİII Book Comp., 1996: 203-224.
  • 7. Laidlaw J. Cranioplaty. Kaye AH, Black PMcL, eds. Operative Neurosurgery. London: Churchill Livingstone, 2000: 303-314.
  • 8. Ebraheim NA, Lu J, Biyani A, Brown JA, Yeasting RA. An anatomic study of the thickness of the occipital bone. Implications for occipitocervical instrumentation. Spine 1996; 21: 1725-1730.
  • 9. Hwang K, Kim JH, Baik SH. Thickness map of parietal bone in Korean Adults. J Craniofac Surg 1997; 8: 208-212.
  • 10. Kim YJ, Kim CH. A survey on thickness of the Korean calvarium. J Korean Soc Plast Reconstr Surg 1986; 13: 147-154.
  • 11. Tessier P. İn discussion: Klein RM, Wolfe A. Complications associated with the harvesting of cranial bone grafts. Plast Reconstr Surg 1995; 95: 14-20.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.