HÜSEYİN ÇALIŞKAN
(Sakarya Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sakarya, Türkiye)
ZAFER TANGÜLÜ
(Sakarya Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Sakarya, Türkiye)
Saliha SEVER
(Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya, Türkiye)
Yıl: 2015Cilt: 5Sayı: 1ISSN: 2146-5606 / 2146-5606Sayfa Aralığı: 99 - 132Türkçe

116 1
Sosyal Bilgiler Dersine İlişkin Araç-Gereç Yeterlikleri Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Ortaokul Öğrencilerinin Durumlarının İncelenmesi
Bu araştırmada “Sosyal Bilgiler Dersine İlişkin Araç-Gereç Yeterlikleri Ölçeği”nin geliştirilmesi ve ortaokul öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine ilişkin araç-gereç yeterlik seviyelerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizleri 426, doğ- rulayıcı faktör analizleri 138, test-tekrar test güvenirlik analizleri 49 ve durum tespiti için yapılan analizler ise 210 ortaokul öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda toplam varyansın %50.97’sini açıklayan, 20 madde ve dört faktörden oluşan bir ölçme aracı elde edilmiştir. Ölçek maddelerinin faktör yükleri .38 ile .83 arasında değiştiği, madde toplam korelasyonlarının ise .23 ile .57 arasında olduğu ve %27’lik alt-üst grupların ortalamaları arasındaki farkların anlamlı olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin bütünü için hesaplanan iç tutarlılık güvenirlik katsayısının .86 olduğu ve test-tekrar test güvenirlik analizi sonucunda ise ölçeğin genel toplam puan korelasyonunun .95; birinci faktör için .87, ikinci faktör için .84, üçüncü faktör için .87 ve dördüncü faktör için ise .89 olduğu saptanmıştır. Gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ki-kare modelinin uyumu χ2=268.88, df=161(χ2/df =1.67) olduğu, uyum indekslerinden RMSEA .06, GFI .90, AGFI .86, TLI .91, CFI .92 ve IFI ise .92 olduğu hesaplanmış ve modelin kabul edilebilir bir uyuma sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca geliştirilen ölçekle yapılan ölçümler sonucunda ortaokul öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine ilişkin araç-gereç yeterlik seviyelerinin iyi seviyede olduğu; cinsiyete göre herhangi bir farklılığın olmadığı; sınıf seviyesine göre ise 7. sınıflar aleyhine anlamlı farklılaşmanın olduğu tespit edilmiştir.
Sosyal > Eğitim, Eğitim Araştırmaları
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N. (1987). Eğitim teknolojisi. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  • Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55(4), 584-594.
  • Çelik, L. (2007). Öğretim materyallerinin hazırlanması ve seçimi. Ö. Demirel, (Ed.), Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı içinde (29-68). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik, SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
  • Dias, B. L. ve Atkinson, S. (2001). Technology integration: Best practices–where do teachers stand? International Electronic Journal for Leadership in Learning, 5(11), 11 Ekim 2014 http://iejll.synergiesprairies.ca/iejll/index.php/ijll/article/view/50 3/165.
  • Dunn, R. S. ve Dunn, K. (2002). The Dunn and Dunn learning styles model of instruction. 3 Temmuz 2014, http://wps.prenhall.com/wps/media/objects/863/884633/Volume _medialib /dunn.pdf
  • Fidan, N. K. (2008). İlköğretimde araç gereç kullanımına ilişkin öğ- retmen görüşleri, Kurumsal Eğitimbilim, 1(1), 48-61.
  • Gardner, H. (2006). Eğitimli akıl-olayların ve standart testlerin ötesinde, her çocuğun hak ettiği eğitim sistemi. (Ö. Akbaş, Çev.).
  • İstanbul: Morpa Yayıncılık. (Orijinal çalışma basım tarihi 1 Eylül 2000)
  • Genç, M. (2012). Aday öğretmenlerin ders araç gereçlerini kullanma durumları üzerine bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(7), 347-355.
  • Gerbing D. W. ve Anderson J. C. (1993). Monte Carlo evaluations of the goodness-of-fit indices for structural equation models. K. A. Bollen ve J. S. Long, (Ed.), Testing structural equation models içinde (40-65). Newbury Park, CA: Sage.
  • Hu, L. T. ve Bentler, P. M. (1999). Cut off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55.
  • Hutcheson, G. ve Sofroniou, N. (1999). The multivariate social scientist: Introductory statistics using generalized linear models. Thous and Oaks, CA: Sage Publications.
  • Karaca, F. (2011). İlköğretim öğretmenleri derslerinde ne tür öğretim araç ve gereçleri kullanmaktadır? Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 131-148.
  • Karataş, S. ve Yapıcı, M. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme dersinin işlenişi ve uygulama örnekleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 311-325.
  • Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • Kayış, A. (2006). Güvenirlik analizi. S. Kalayci, (Ed.), SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (2. baskı) içinde (403-419). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  • Kazu, H. ve Yeşilyurt, E. (2008). Öğretmenlerin öğretim araç-gereçlerini kullanım amaçları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 175-188.
  • Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. London: Routledge. Özdamar, K. (1997). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Paykoç, F. (1991). Tarih öğretimi. Eskişehir: A.Ü. Açık öğretim Fakültesi Yayınları.
  • Rıza, E. T. (1990). Eğitimde yöntemler teknolojisi. İzmir: Karınca Matbaası.
  • Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5. baskı). Londra: Pearson Education. Inc.
  • Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları.
  • Ulusoy, K. ve Gülüm, K. (2009). Sosyal bilgiler dersinde tarih ve coğrafya konuları işlenirken öğretmenlerin materyal kullanma durumları. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 85-99.
  • Welton, D. A. ve Mallan, J. T. (1999). Children and their world strategies for teaching social studies. Boston: Houghton Mifflin Co.
  • Yalın, H. İ. (1997). Eğitim teknolojisi öğretim tasarımı. Ankara: Pegem Yayınevi.
  • Yalın, H. İ. (2007). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
  • Yalın, H. İ. (2008). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (20. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • Yaşar, Ş. (2005). Öğretimde araç ve gereç kullanımı. M. Gültekin, (Ed.), Öğretimde planlama ve değerlendirme içinde (143-160). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Yazar, İ. (2013). Öğretim yöntemleri ve materyal geliştirme ders notları. 4 Eylül 2014, http://web.deu.edu.tr/ilyas/Courses/otmg/OTMT.pdf.
  • Yazıcı, K. (2006). Sosyal bilgilerde kullanılan görsel araçlar: Haritalar-küreler, resimler, tablolar ve grafikler. Selçuk Üniversitesi Soysal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 651-662.
  • Yeşiltaş, E. (2009). Sosyal bilgiler öğretiminde öğretim materyalleri ve teknolojileri. M. Safran, (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi (225-241). Ankara: Pegem Akademi.
  • Şimşek, N. (2002). Derste eğitim teknolojisi kullanımı. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayınları.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.