REMZİ CAN
(Ahi Evran Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Türkçe Eğitimi Bölümü, Kırşehir, Türkiye)
Yıl: 2012Cilt: 14Sayı: 1ISSN: 2148-7510 / 2148-7758Sayfa Aralığı: 157 - 182Türkçe

164 1
Ortaöğretim Öğrencilerinin Bağdaşıklık Araçlarını İşlevlerine Göre Yazılı Anlatımlarında Kullanma Becerileri
Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerinin yazılı anlatımlarında,bağdaşıklık birimlerini metnin farklı düzeylerinde bir araya getirme durumlarınıbelirlemektir. Böylelikle öğrencilerin cümle içinde cümleler arasında, paragrafiçinde, paragraflar arasında kurdukları bağlantı biçimleri ortaya konulmuş olacak;öğrencilerin metin oluşturma çalışmalarında bu bağlantıları daha sağlıklı nasılkurabileceğine dair yeni yaklaşımlar ileri sürülebilecektir. Araştırmanın evreni,2008-2009 Eğitim-Öğretim yılında Türkiye'de öğrenim gören ortaöğretim 9. ve 10.sınıf öğrencileridir. Türkiye evreninden 23 il ve 32 genel liseden seçilen 524 öğrenciörnekleme alınmıştır. Araştırmada ulaşılan temel sonuçlar şunlardır: Bağdaşıklıkaraçları metin içerisinde sırasıyla en çok % 47, 32 ile cümleler arasında, % 31,60 ilecümle içerisinde, % 15 ile paragraf içerisinde, % 6,06 oranı ile de paragraflararasında bağ kurma işleviyle kullanılmıştır. Ortaöğretim öğrencileri, bağdaşıklıkaraçlarını cümle içinde, cümleler arasında, paragraf içinde ve paragraflar arasındakullanırken bazı problemler yaşamaktadırlar. Bu problemler şöyle ifade edilebilir:Cümle içerisinde şahıs zamirinin karşılığının net bir biçimde belli olmaması,cümleler arasında işaret sıfatının karşılığının belli olmaması, cümleler arasında işaretsıfatının gereksiz kullanılması, cümleler arasında gönderim unsurunun tekil-çoğuluyumsuzluğu oluşturması, paragraf içerisinde gönderimle ilgili sözlü anlatımunsurlarının çok sık tekrar edilmesi, cümle içinde işaret zamirinin kullanımındatekil-çoğul uyuşmazlığı, cümleler arasında eksiltili anlatım yapmanın uygunolmadığı yerde eksiltili anlatıma başvurulması
Sosyal > Eğitim, Eğitim Araştırmaları
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Aksan, D. (1993). Şiir dili ve Türk şiir dili. (1.Baskı). İstanbul: Beta BasımYayım.
  • Aşkın Balcı, H. (2009). Metin dil bilime Kavramsal Açıdan Genel Bir Bakış. (1. Baskı). Ankara: Biz bize Basın Yayın Dağıtım.
  • Banguoğlu, T. (2000). Türkçenin grameri. (6. Baskı). Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç.E, Akgün, Ö.E, Karadeniz, Ş. Demirel, F. (2008).Bilimsel araştırma yöntemleri. (2. Basım). Ankara:Pegem Akademi.
  • Coşkun, E. (2005). İlköğretim öğrencilerinin öyküleyici anlatımlarında bağdaşıklık, tutarlılık ve metin elementleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Çağan, K. (2003). Popüler kültür ve sanat. (1. Baskı). Ankara: Altın KüreYayıncılık.
  • Ergin, A., Birol, C. (2000). Eğitimde iletişim. Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Halliday M.A.K., Hassan, R. (1976). Cohesion in English. NewYork: Longman Group UK Limited.
  • Hızlan, D. (1983). Yazılı ilişkiler. İstanbul: Altın Kitaplar Basımevi.
  • Korkmaz, Z. (2003). Türkiye Türkçesi Grameri. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
  • Külebi, O. (1990) Türkçede Eksilti Tümceleri. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi. 7 (1-2) 117-137.
  • Strid, J.E. (1998). Coherence in the narrative and persuasive writing ofadolescents Paper presented at Illinois TESOL, Chicago, II.
  • Witte, S. P., Faigley L. (1981). Coherence, Cohesion, and Writing Quality.College Composition and Communication. 32 (2), 189-204.
  • Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (5. Baskı). Ankara:Seçkin Yayıncılık.
  • Mei, L, S. (2009). Analysis of students' problems in writing withreference to theoryof cohesion and Error Analysis.Sino-USEngilsh Teaching.6(11), 41-45.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.