FEYZA ÇAĞLA ORAN
(Kadir Has Üniversitesi, Meslek Yüksek Okulu, Lojistik, İSTANBUL)
Yaşam DEMİR
(Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme, ANTALYA)
Yıl: 2016Cilt: 0Sayı: 24ISSN: 1308-2922 / 2147-6985Sayfa Aralığı: 195 - 213Türkçe

79 0
KRİZ YÖNETİM SÜRECİ: TÜRKİYE’DE FAALİYET GÖSTEREN ÖZEL BİR BANKA ÜZERİNE İNCELEME
Günümüzde işletmeler farklı kriz türleriyle karşı karşıya kalmaktadır. Bu krizleri, kaynakları bakımından örgüt içi ve örgüt dışı olarak sınıflandırmak mümkündür. Ekonomik çevre, terör, teknoloji, doğal afet örgüt dışı etmenler arasında sayılırken, üst düzey yönetimin yetersizliği, işletmenin hayat evresi, finansal yapı gibi nedenler de işletmelerde krizlere neden olan örgüt içi etmenler arasında sayılmaktadır. Sektörel açıdan bakıldığında işletmelerin, krizlerin aşılması ve itibarlarının korunması için farklı kriz yönetim süreçlerini kullandıkları görülmektedir. Kriz süreçlerinde işletmelerin sürdürülebilirliğinin sağlanması iyi bir itibar yönetimi planından geçmektedir. Bu çalışmada, öncelikle kriz türleri ve özellikleri açıklanmış ve kriz yönetim süreçleri hakkında bilgi verilmiştir. Türk bankacılık sektöründe faaliyet gösteren özel bir bankanın merkez ve şubelerinde oluşabilecek krizlere yönelik olarak hazırlanmış kriz eylem planları incelenmiştir. İncelenen eylem planlarında, yaşanan krizlerin neden olabileceği olumsuzlukların önceden belirlenen risk seviyelerine göre sınıflandırıldığı; bu sınıflandırma dikkate alınarak, banka yönetiminde yetki ve sorumluluğun hiyerarşik ve fonksiyonel yapıya göre şekillendirildiği görülmüştür. Üst düzey risk yöneticisi ile yapılan mülakat sonucu bankanın olası krizlere karşı hazırlıklı olduğu ve itibarın korunması konusunda etkin bir sürece sahip olduğu kanısına ulaşılmıştır
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Akgöz, E. (2007).”Kriz Ortamında Turizm İŞletmelerinin Rekabet Aracı Olarak İtibar Yönetimi”, Journal of Aizerbaijani Studies, 158-180.
  • Akıncı, Z. (2010). Konaklama İşletmelerinde Kriz Yönetimi: Alanya Bölgesindeki Konaklama İşletmelerinde Kriz Sürecinde Karşılaşılan Sorunların Tespit Ve Çözümüne Yönelik Bir Araştırma.(Yayınlanmamış Doktora Tezi).
  • Aydemir, M. ve Demirci, M. (2005). “Son Dönemlerde Yaşanan Krizlerin İşletmeler Üzerindeki Olumlu Etkilerinin Analizi”, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 29/1, 65-81.
  • Baysal, A. C. ve Tekarslan, E. (2004). Davranış Bilimleri, Avcıol Basım Yayın, İstanbul
  • Bunchanan, D. A. ve Denyer, D. (2013). “Researching Tomorrow’s Crisis: Medhodological Innovation and Wıder Implication”, International Journal of Management Reviews, 15, 205-224.
  • Benoit, W.L., (1997). “Image Repair Discourse and Crisis Communication”, Public Relations Review, 23/2, 177-186.
  • Coombs, T. W. (2007). “Attribution Theory as a Guide For Post-Crisis”, Communication Research. Public Relations Review, 33, 135-139.
  • Dawar, N., ve Lei, J. (2009). “Brand Crises: The Roles of Brand Familiarity and Crisis Relevance in Determining the İmpact on Brand Evaluation”, Journal of Business Research, 62, 509-516.
  • Dutta, S., ve Pulling, C. (2011). “Effectiveness Corporate Responses to Brand Crises: The Role of Crisis Type and Response Strageties”, Journal of Business Research, 64, 1281-1287.
  • Ellul, A. ve Yerramilli, V. (2013). “Stronger Risk Controls, Lower Risk: Evidence from U.S. Bank Holding Companies”, The Journal of Finance, 68/5, 1757-1803.
  • Eren, E. (2008). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi., Beta Yayıncılık, İstanbul.
  • Gönen, İ. (2012). Konaklama İşletmelerinde Kriz Yönetimi (Krizler ve Stratejik Yaklaşımlar), Kriter Yayınevi, İstanbul.
  • Grundy, M. ve Moxon, R. (2013). “The Effectiveness of Airline Crisis Management on Brand Protection: A Case Study of British Airways”, Journal of Air Transport Management, 28, 55-61.
  • Gümüş, M. ve Öksüz, B. (2009). Turizm İşletmelerinde Kurumsal İtibar Yönetimi, Nobel Yayıncılık, Ankara.
  • Herbane, B. (2013). “Exploring Crisis Management in UK Small- and Medium-Sized Enterprises”, Journal of Contingencies and Crisis Management, 21/2, 82-95.
  • Hitay, B. (2012). İşletmelerde Kriz Yönetimi. Araştırma ve Meslekleri Geliştirme Müdürlüğü Yayınları.
  • Israeli, A. A. (2007). “Crisis Management Practices in the Restaurant Industry”, Hospitality Management, 26, 807-823.
  • Israeli, A. A. ve Reichel, A. (2003). “Hospitality Crisis Management Practices: The Israeli Case”, Hospitality Management, 22, 353-372.
  • Keller, K. L. (1993). “Conceptualizing, Measuring, and Managing Customer-Based Brand Equity”, The Journal of Marketing, 57/1, 1-22.
  • Köroğlu, A. (2004). Turizmde Kriz Yönetimi:Otel İşletmelerinde ve Seyehat Acentelerinde Bir Uygulama. (Yayımlanmamış Doktora Tezi).
  • Lee , Y. ve Harrald, J.R. (1999) “Critical İssue For Business Area İmpact Analysis İn Business Crisis Management: Analytical Capability”, Disaster Prevention and Management: an International Journal, 8/3, 184 - 189.
  • Marcelino, S., Perez, A. S., Lazcono, E. A. ve Villanueva, P. (2013). “Project Risk Management Methodology for Small Firms”, International Journal of Project Management, 32, 327– 340.
  • Mryteza, V. ve Yuksel, U. (2009). “An Evaluation of Stragic Responses to Consumer Boycotts”, Journal of Business Research, 62, 248-159.
  • Örnek, A. Ş. (2004). Kriz Dönemlerinde Yönetim Stratejileri ve Türkiye Bilişim Sektörü Örneği: Model Önerisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi).
  • Özkan, G. (2010). İtibar Yönetiminde Kriz İletişiminin Önemi ve THY ile Atlas Jet Örneklerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
  • Ritchie, B. W. (2004). “Chaos, Crises and Disasters: A Satrategic Approach to Crisis Management”, Tourism Management, 25, 669-683.
  • Patton, M. (1990). Qualitative Evaiuation an Research Methods, 2nd Edition, Sage Publication, London.
  • Seçilmiş, C. ve Sarı, Y. (2010). “Kriz Dönemlerinde Konaklama İşletmelerinin Kriz Yönetimi Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, s.501-520.
  • Shrivastava, P. ve Siomkos, G. (1989).”Disaster Containment Strategies”, Journal of Business Strategy, 10/5, 26-30.
  • Solmaz, B. (2006). “Krizde İtibarın Yönetilmesi”, Selçuk İletişim, Cilt 4, Sayı 3, s.65-72.
  • Song, H., Lin, S., Witt, S. F. ve Zhang, X. (2011). “Impact of Financal/ Economic Crisis on Demand for Hotel Rooms in Hong Kong”, Tourism Management, 32, 172-186.
  • Suher, İ., Özkoçak, L., Bayçu, S. ve Öztürk, M. C. (2013). Halkla İlişkiler Uygulamaları ve Örnek Olaylar, Anadolu Üniversitesi Yayımları, Eskişehir.
  • Tesei, A. C., So, S. ve Sin, L. (2006). “Crisis Management and Recovery: How Restaurants in Hong Kong Responded to Sars”, Hospitality Management, 25, 3-11.
  • Vassilikopuoloua, A., Siomkosa, G., Cihatzipanagiotoua, K. ve Pantouvakis, A. (2009). “Product Harm Crisis Management: Time Heal Shall Wounds?”, Journal of Retailing and Consumer Services, 16, 174-180.
  • Weiner, B. (1974). Achievement Motivation and Attribution Theory, General Learning Press.
  • Weiner, B. (1985). “An Attributional Theory of Achievement Motivation and Emotion”, Psychological Review, 92.
  • BP.(2015).(3.9.2015) http: //www.bp.com/tr_tr/turkey/toplum-ve-cevre-/cevresel-faaliyetlerimiz/ cevre-duyarl_l_/meksika-koerfezi--deepwater-horizon--.html
  • Nakay Z. (2003).www.sadevatandaş.com (2.9.2015) http: //www.spiegel.de/spiegel/print/d-27497177. html

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.