HÜSEYİN ÇIRPAN
(İstanbul Medipol Üniversitesi)
PELİN VARDARLIER
(İstanbul Medipol Üniversitesi)
Ömer Erdem KOÇAK
(İstanbul Medipol Üniversitesi)
Yıl: 2019Cilt: 22Sayı: 41ISSN: 1301-5265 / 2651-4974Sayfa Aralığı: 237 - 252Türkçe

123 7
KİŞİ-İŞ UYUMU VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİNDE İŞTE KENDİNİ YETİŞTİRMENİN ARACI ETKİSİ1
Bu çalışmanın amacı, özel sektör beyaz yaka çalışanlarının kişi iş uyumu ile yaşam doyumları arasındaki ilişkide işte kendini yetiştirmenin aracı rolünü inceleyerek kişi-iş uyumunun genel hayat doyumuna etki etmesini sağlayan mekanizmaya ışık tutmaktır. Bilindiği üzere yaşamımızın önemli bir bölümü iş hayatında geçmektedir. Bu nedenle iş hayatından elde edilen doyum, kişinin genel yaşam doyumunu etkileme gücüne sahiptir. Dolayısıyla kişinin çalışmış olduğu iş ile uyumunun kişinin yaşamdan elde ettiği doyum üzerindeki etkisini ve buna aracılık eden değişkenleri belirlemek önemlidir. Bu araştırma-da kişinin işi ile ilişkisinde önemli bir değişken olan “işte kendini yetiştirme”nin aracı rolü incelenmiştir. Kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılan 284 kişiden toplanan veri-lerle araştırma gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi için doğrulayıcı faktör ve yol analizleri dahil olmak üzere yapısal eşitlik modellemesi ve aracı değişken etkisi için bootstrap yön-temi kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlar işte kendini yetiştirmenin kısmi aracı değişken etkisi olduğunu göstermektedir.
Sosyal > İşletme Finans
Sosyal > İktisat
Sosyal > Coğrafya
Sosyal > Tarih
Sosyal > Uluslararası İlişkiler
Sosyal > Edebiyat
Sosyal > İşletme
Sosyal > Felsefe
Sosyal > Psikoloji
Sosyal > Kamu Yönetimi
Sosyal > Halkla İlişkiler
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Arbuckle, J. L. (2010). IBM SPSS Amos 19 user’s guide. Crawfordville, FL: Amos Development Corporation, 635.
  • Avşaroğlu, S., Deniz, M. E. ve Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde ya-şam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelen-mesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (14), 115-129.
  • Bowen, N. K., ve Guo, S. (2011). Structural equation modeling. Oxford Univer-sity Press.
  • Cable, D. M. ve DeRue, D. S. (2002). The convergent and discriminant validity of subjective fit perceptions. Journal of applied psychology, 87(5), 875-884.
  • Chacko, T. I. (1983). Job and life satisfactions: A causal analysis of their relati-onships. Academy of Management Journal, 26(1), 163-169.
  • Chin, W. W., Gopal, A., ve Salisbury, W. D. (1997). Advancing the theory of adaptive structuration: The development of a scale to measure faithful-ness of appropriation. Information systems research, 8(4), 342-367.
  • Deiner, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a propo-sal for a national index. American Psychologist, Vol 55(1), 34-43.
  • Diener, E. D., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of personality assessment, 49(1), 71-75.
  • Diener, E., Sapyta, J. J., ve Suh, E. (1998). Subjective well-being is essential to well-being. Psychological Inquiry, 9, 33-37.
  • Dikmen, A. A. (1995). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 50(03), 115-140.
  • Doyum. (2017). In Turkish Language Institution Dictionary. Erişim tarihi: 25.06.2017, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama= kelime&guid=TDK.GTS.5955303bf0ac05.25323708
  • Dursun, S. ve İştar, E. (2014). Kadın Çalışanların Yaşamış Oldukları İş Aile Yaşamı Çatışmasının İş Ve Yaşam Doyumu Üzerine Etkisi. Atatürk Üni-versitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(3), 127-137.
  • Edwards, J. R. (1991). Person–job fit: A conceptual integration, literature re-view, and methodological critique. In C.L. Cooper ve I.T. Robertson (Eds), International Review of Industrial and Organizational Psychology, Vol.6, 283–357. New York: Wiley.
  • Elliott, E. S., ve Dweck, C. S. (1988). Goals: An approach to motivation and ac-hievement. Journal of personality and social psychology, 54(1), 5-12.
  • Erdogan, B., Bauer, T. N., Truxillo, D. M., ve Mansfield, L. R. (2012). Whistle while you work: A review of the life satisfaction literature. Journal of Management, 38(4), 1038-1083.
  • Fornell, C., ve Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of marke-ting research, 39-50.
  • Hair, J. F., Sarstedt, M., Pieper, T. M., ve Ringle, C. M. (2012). The use of parti-al least squares structural equation modeling in strategic management research: a review of past practices and recommendations for future applications. Long range planning, 45(5), 320-340.
  • Hochschild, A. R. (1997). When work becomes home and home becomes work. California Management Review, 39(4), 79-97.
  • Hu, L. T., ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Struc-tural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
  • Iris, B. ve Barrett, G. V. (1972). Some relations between job and life satisfaction and job importance. Journal of applied Psychology, 56(4), 301-304.
  • Judge, T. A., ve Ferris, G. R. (1992). The elusive criterion of fit in human resour-ces staffing decisions. People and Strategy, 15(4), 47-67.
  • Koçak, Ö. E. (2016). How to Enable Thriving at Work through Organizational Trust. International Journal of Research in Business and Social Science, 5(4), 40.
  • Koçak, Ö.E. (2017). How employees thrive at work? Importance of relationship quality, person-job fit and recovery experiences after work hours. (Un-published Doctoral Dissertation). The Institue of Social Sciences, Marmara University, Istanbul.
  • Köker, S. (1991). Comparison of the level of life satisfaction of normal ado-lescents and adolescents with problems. Unpublished Master Thesis, the Institute of Social Sciences, Ankara University, Ankara.
  • Kristof‐Brown, A. L., Zimmerman, R. D. ve Johnson, E. C. (2005). Consequen-ces Of Individuals’ fit At Work: A Meta‐Analysis Of Person–Job, Per-son–Organization, Person–Group, And Person–Supervisor Fit. Person-nel psychology, 58(2), 281-342.
  • Lauver, K. J., ve Kristof-Brown, A. (2001). Distinguishing between employees’ perceptions of person–job and person–organization fit. Journal of vocati-onal behavior, 59(3), 454-470.
  • Lewin, K. (1935). Dynamic theory of personality. New York: McGraw-Hill.
  • Lewin, K. (1951). Field theory in social science. Harper and Brothers.
  • London, M., Crandall, R. ve Seals, G. W. (1977). The contribution of job and leisure satisfaction to quality of life. Journal of Applied Psychology, 62(3), 328-334.
  • Nix, G. A., Ryan, R. M., Manly, J. B. ve Deci, E. L. (1999). Revitalization through self-regulation: The effects of autonomous and controlled motivation on happiness and vitality. Journal of Experimental Social Psychology, 35(3), 266-284.
  • Orpen, C. (1978). Work and Nonwork Satisfaction: A Causal-Correlational Analysis. Journal of Applied Psychology, 63(4), 530-532.
  • Özer, M. ve Karabulut, Ö. Ö. (2003). Life satisfaction in the elderly. Yaşlılarda yaşam doyumu. Geriatri, 6(2), 72-74.
  • Park, H. I., Monnot, M. J., Jacob, A. C., ve Wagner, S. H. (2011). Moderators of the relationship between person-job fit and subjective well-being among asian employees. International Journal of Stress Management, 18(1), 67-87.
  • Paterson, T. A., Luthans, F. ve Jeung, W. (2014). Thriving at work: Impact of psychological capital and supervisor support. Journal of Organizational Behavior, 35(3), 434-446.
  • Peterson, C., Park, N., ve Seligman, M. E. (2005). Orientations to happiness and life satisfaction: The full life versus the empty life. Journal of happiness studies, 6(1), 25-41.
  • Porath, C., Spreitzer, G., Gibson, C. ve Garnett, F. G. (2012). Thriving at work: Toward its measurement, construct validation, and theoretical refine-ment. Journal of Organizational Behavior, 33(2), 250-275.
  • Preacher, K. J., ve Hayes, A. F. (2004). SPSS and SAS procedures for estima-ting indirect effects in simple mediation models. Behavior research met-hods, 36(4), 717-731.
  • Scroggins, W. A. (2008). Antecedents and outcomes of experienced meaningful work: A person-job fit perspective. Journal of Business Inquiry, 7(1), 68-78.
  • Sonenshein, S., Dutton, J. E., Grant, A. M., Spreitzer, G. M. ve Sutcliffe, K. M. (2013). Growing at work: Employees’ interpretations of progressive self-change in organizations. Organization Science, 24(2), 552-570.
  • Spreitzer, G., Porath, C. L. ve Gibson, C. B. (2012). Toward human sustaina-bility: How to enable more thriving at work. Organizational Dynami-cs, 41(2), 155-162.
  • Telef, B. B. (2011). Öğretmenlerin Öz-yeterlikleri, İş Doyumları, Yaşam Doyum-ları ve Tükenmişliklerinin İncelenmesi. İlkogretim Online, 10(1), 92-108.
  • Tokat, L. (2006). Farabi felsefesinde mutluluğun araştırılması. Dinbilimleri Aka-demik Araştırma Dergisi, 6(2), 133-157.
  • Uyguç, N., Arbak, Y., Duygulu, E. ve Çıraklar, N. H. (1998). İş ve Yaşam Doyu-mu Arasındaki İlişkinin Üç Temel Varsayım Altında İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2). 193-204.
  • Wixom, B. H., ve Watson, H. J. (2001). An empirical investigation of the factors affecting data warehousing success. MIS quarterly, 17-41

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.