Abdurrahman MENGİ
(Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi)
Yıl: 2020Cilt: 9Sayı: 1ISSN: 1694-7215 / 1694-7215Sayfa Aralığı: 19 - 33Türkçe

122 1
Engelli Bireylerin Gözüyle Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerindeki Eğitim Durumlarının İncelenmesi
Bu araştırma, engelli bireylerin gözüyle Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerindeki eğitim durumlarının nasıl olduğunu ortaya çıkartma amacını gütmektedir. Araştırmada nitel araştırma yönteminden hareketle nitel araştırmalarında kullanılan durum çalışması deseni model olarak seçilmiştir. Araştırma, Van il merkezinde bulunan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde gerçekleşmiştir. Araştırma engelli 18 katılımcıyla 2018-2019 döneminde dört aylık bir çalışma sonunda yapılmıştır. Araştırma verileri yarı-yapılandırılmış görüşme formları yoluyla toplanılmış ve betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırma verileri dört kategoriye bağlı olarak birden fazla alt kategori şeklinde sunulmuştur. Araştırmada katılımcıların Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerine haftada iki gün ve iki saat gidebildikleri, genel olarak eğitimlerinden memnun kaldıkları, Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezleri sayesinde engel durumlarını kabul ettikleri, sosyal çevrelerinin genişlediği, yalnızlık duygusundan kurtuldukları ve dolayısıyla bu kurumlar sayesinde yaşam bağlarının güçlendiği ve mutlu olduklarına dair sonuçlara ulaşılmıştır. Keza bu araştırma, engelli bireylerin Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerindeki eğitim durumlarına işaret ettiği için önemli bir araştırma olmuştur. Araştırma sonunda ulaşılan bulgulardan hareketle bundan sonra yapılacak araştırmalara yönelik önerilerde bulunmuştur.
Sosyal > Eğitim, Eğitim Araştırmaları
Sosyal > Eğitim, Özel
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Akbulut, S., Özgül, H. ve Tezcan, T. (2014). Mevzuattan uygulamaya engelli hakları izleme raporu 2013. İstanbul.
  • Akçamete, G. A. (2009). Özel gereksinimli öğrenciler için kaynaştırma modeli geliştirme projesi. Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri. Ankara.
  • Akçamete, G. (Ed.). (2010). Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim (6. Baskı). Ankara: Kök Yayıncılık.
  • Ataman, A. (Ed.) (2009). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Aydın, S. (2007). Özel eğitim kurumlarında yaşanan eğitsel-yönetsel yetersizlikler ve çözüm önerileri (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  • Aykara, A. (2010). Kaynaştırma eğitimi sürecindeki bedensel engelli öğrencelerin sosyal uyumlarını etkileyen etmenler ve okul sosyal hizmeti (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • Berg, B. (2001). Qualitative research methods for the social sciences. USA: Allyn&Bacon.
  • Burcu, E. (2013). Engeli gençlik ve sosyal riskler. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 1(2), 30-45.
  • Burcu, E. (2015). Engellilik sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Çetin, M. E. (2017). Özel gereksinimli bireylerin tercihlerinin değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(11), 309-328.
  • Demirel, Ö. ve Kaya, Z. (Ed.). (2012). Eğitim bilimine giriş (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.
  • Fatma, N. S. ve Yasemin, B. (Ed.), (2015). Nitel araştırma (Yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımlar). Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Giddens, A. (2006). Sociology, 5th Edition, Cambridge: Polity Press.
  • Güleryüz, Ş. (2009). Kaynaştırma Eğitimine Devam Eden Engelli Öğrencilerin Akranları İle İlişkilerinde Karşılaştıkları Sorunların değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Konya.
  • Güven- Arslan, İ. (2014). Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerindeki müşteri memnuniyeti: Muğla-menteşe örneği (Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
  • Işık, H. (2013). Engellilik sorununa kelami bir yaklaşım. Ekev Akademi Dergisi, 17(57), 1-22.
  • İslamoğlu, A. H. ve Alnıaçık, Ü. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
  • Kulaksızoğlu, A. (Ed.). (2003). Farklı gelişen çocuklar. İstanbul: Eplison Yayıncılık.
  • Mengi, A. (2016). Özel gereksinimli çocuk hakları. İçinde Z. Merey (Edt.). Çocuk hakları. Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.
  • Mevlüt, G. ve Akın, A. (2015). Türkiye’de devlet okullarındaki özel eğitimle ilgili sorunlar ve çözüm önerileri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 93-94.
  • Okan, K. ve Okan, N. (2006). Evimizdeki engelli. Ankara: Milli Eğitim Sağlık Eğitimi Vakfı (MESEV).
  • Oymak, V. (1997). Zekâ engelli çocukların yetiştirilmesi. Ankara: Sabev.
  • Öncül, N. (2014). Türkiye’de erken çocuklukta özel eğitim ile ilgili yapılmış makalelerin gözden geçirilmesi. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 6(2), 276.
  • Özbey, Ç. (2009). Özel çocuklar ve terapi yöntemleri. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
  • Özdemir, M. (2010). Nitel veri analizi: Sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
  • Punch, K. F. (2005). Sosyal araştırmalara giriş-nicel ve nitel yaklaşımlar (Çev: D. Bayrak, H. B. Arslan, Z. Akyüz). Ankara: Siyasal Kitabevi.
  • Sart, Z. H. (2007). Engelli çocukların eğitim hakkı: insan hakları çerçevesinde kaynaştırma/bütünleşme yoluyla eğitim. İçinde K. Çayır, M. Soran, M. Ergün (Der.). Engellilik ve ayrımcılık: Eğitimciler için temel metinler ve örnek dersler. İstanbul: Karekök Akademi, 2015. Erişim: http://secbir.org/images/2019/pdf/metin7.pdf
  • Sülün, K. ve Girli, A. (2016). İlköğretim genel eğitim sınıfı ile özel eğitim sınıfında öğrenim gören kaynaştırma öğrencilerinin sosyal becerilerinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(13), 1-24.
  • Ulutaşdemir, N. (2007). Engelli çocukların eğitimi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2(5), 119-130.
  • Usta, M. (2009). Özel eğitim gerektiren, birey, aile ve din eğitimi. Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 20, 75-110
  • Yıldırım, A. ve Şimşek H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Yıldırım-Doğru, S., Özlü, Ö., Kançeşme, C. ve Doğru, S. (2015). Özel eğitim üzerine yapılan proje çalışmalarının değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(Özel Sayı), 286-296
  • Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK] [Turkish Statistical Institute] (2002). Türkiye özürlüler araştırması [TÖA]. (2002). https://kutuphane.tuik.gov.tr/pdf/0014899.pdf
  • World Health Organization [WHO] (2011). World report on disability. Retrieved from https://www.who.int/disabilities/world_report/2011/en/
  • http://www.hurriyet.com.tr/ozel-egitim-ve-rehabilitasyon-merkezi-sayisi-2-bin-178-0603781/erş.tar.:08.03.2019.
  • https://orgm.meb.gov.tr/erş.tar.26.05.2019
  • http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2007/02/20070214-1.htm.erş. tar.:28.02.2019.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.