HASAN ÖZCAN
(Aksaray Üniversitesi)
HAKKI İLKER KOŞTUR
(Başkent Üniversitesi)
Yıl: 2019Cilt: 9Sayı: 1ISSN: 2630-6301Sayfa Aralığı: 138 - 151Türkçe

264 0
Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı Kazanımlarının Özel Amaçlar ve Alana Özgü Beceriler Bakımından İncelenmesi
Bu araştırmanın amacı 2018 yılında güncellenen fen bilimleri dersi öğretim programında bulunan kazanımların, öğretim programında belirlenmiş olan özel amaçlar ve alana özgü beceriler açısından incelenmesidir. İncelemenin yapılabilmesi için öncelikle öğretim programındaki özel amaçlar ve alana özgü beceriler altında bulunan hedefler listelenmiş, bu hedeflere kısaca tema adı verilmiş, ardından kazanımlar incelenerek hangi kazanımın hangi temaya yönelik olduğu belirlenmiş ve bu bulgular yorumlanmıştır. Öğretim programında bulunan 302 kazanım belirlenen 13 temaya 339 kez yerleşmiştir. Bulgular, kazanımların bilimsel süreç becerileri, bilgi ve yaşam becerileri ağırlıklı davranışlar içerdiğini göstermektedir. Diğer yandan, öğretim programının özel amaçları arasında bulunan sorumluluk, güvenlik bilinci, sosyobilimsel konular ve kariyer bilinci gibi birçok hedefin, kazanımlar arasında yeteri kadar yer bulamadığı tespit edilmiştir.
Sosyal > Eğitim, Eğitim Araştırmaları
Sosyal > Eğitim, Özel
Sosyal > Müzik
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Arsal, Z. (2014). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programı kazanımlarının yapılandırmacılık ilkelerine göre değerlendirilmesi. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 2(3), 1-14.
  • Brush, S. G. (1989). History of science and science education. Interchange, 20(2), 60-70.
  • Bybee, R. W. (2010). What is STEM education?. Science, 329(5995), 996-996. Fouad, K. E., Masters, H., & Akerson, V. L. (2015). Using history of science to teach nature of science to elementary students. Science & Education, 24(9-10), 1103-1140.
  • Fraenkel, J. R, Wallen, N.E., & Hyun, H.H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education (eight edition). New York: McGraw-Hill.
  • Howe, E. M. (2009). Henry David Thoreau, forest succession & the nature of science: a method for curriculum development. The American Biology Teacher, 71(7), 397-404.
  • Kılıç, G. B., Haymana, F., & Bozyılmaz, B. (2010). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programı’nın bilim okuryazarlığı ve bilimsel süreç becerileri açısından analizi. Eğitim ve Bilim, 33(150), 52-63.
  • Kim, S. Y., & Irving, K. E. (2010). History of science as an instructional context: Student learning in genetics and nature of science. Science & Education, 19(2), 187-215.
  • Land, M. H. (2013). Full STEAM ahead: The benefits of integrating the arts into STEM. Procedia Computer Science, 20, 547-552.
  • Lederman, N. G. (1998). The state of science education: subject matter without context. The Electronic Journal of Science Education, 3(2). Online Erişim: http://unr. edu/homepage/jcannon/ejse/lederman. html.
  • Lederman, N. G. (2007). Nature of science: past, present, and future. In S.K: Abell & N.G. Lederman (Eds.), Handbook of Research on Science Education, 2 (pp. 831-879). New Jersey: Lawrence Erlbaum.
  • Martin, D. J. (2012). Elementary science methods: A constructivist approach. Cengage Learning. MEB [Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı], (2005). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programı ve kılavuzu, Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü. MEB [Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı], (2013). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7, ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara. MEB [Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı], (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7, ve 8. Sınıflar). Ankara. Morrison, J. S. (2006). Attributes of STEM education: The students, the academy, the classroom. TIES STEM Education Monograph Series. Baltimore: Teaching Institute for Excellence in STEM. NRC [National Research Council]. (2000). Inquiry and the national science education standards: A guide for teaching and learning. National Academies Press. NSTA [National Research Council]. (2000). Inquiry and the national science education standards: A guide for teaching and learning. National Academies Press. Sadler, T. D. (2004). Informal reasoning regarding socioscientific issues: A critical review of research. Journal of research in science teaching, 41(5), 513-536. Sandall, B. R. (2003). Elementary science: Where are we now?. Journal of Elementary Science Education, 13-30. Seker, H., & Welsh, L. C. (2006). The use of history of mechanics in teaching motion and force units. Science & Education, 15(1), 55-89. Sönmez, V. (2008). Bilim felsefesi. Ankara: Anı yayıncılık. Tan, M. & Temiz, B. K. (2003). Fen öğretiminde bilimsel süreç becerilerinin yeri ve önemi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(13), 89-101. Tanrıverdi, B. (2010). Sürdürülebilir çevre eğitimi açısından ilköğretim programlarının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(151). Taşar, M. F. (2003). Teaching history and the nature of science in science teacher education programs. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(13), 30-42. Topcu, M. S., Muğaloğlu, E. Z., & Güven, D. (2014). Fen eğitiminde sosyobilimsel konular: Türkiye örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(6), 1-22. Turgut, H. (2007). Scientific literacy for all. Journal of Faculty of Educational Sciences, 40(2), 233-256.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.