İmam Bakır KANLI
(Marmara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü, İstanbul, Türkiye)
Metin EROL
(Marmara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü, Kamu Politikası, İstanbul, Türkiye)
Yıl: 2019Cilt: 6Sayı: 2ISSN: 2148-2462 / 2458-9217Sayfa Aralığı: 123 - 158Türkçe

68 0
ADALET VE KALKINMA PARTİSİ İLE CUMHURİYET HALK PARTİSİ PROGRAMLARINDA BİRLEŞMİŞ MİLLETLER SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA HEDEFLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ
Birleşmiş Milletler Örgütü 2030 yılına kadar dünyadaki yoksulluğu tüm boyutlarıyla ortadan kaldırma, refah, huzur ve güvenli bir evren oluşturma adına ‘17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi’ belirlemiştir. Türkiye de ‘Dünyayı Dönüştüren 17 Hedef’ şeklinde sloganlaştırılan BM’nin Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri’ni gerçekleştirmeye çalışan ülkelerin başında gelmektedir. Yoksulluğu sona erdirmek, eşitsizlik ve adaletsizlik ile mücadele etmek ve iklim değişikliğini düzeltmek gibi küresel hedeflerin gerçekleştirilebilmesi yalnızca ülkelerin siyasi iktidarlarına değil, sivil toplum kuruluşlarının duyarlılığına da bağlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, sivil toplum kuruluşlarından olan siyasi partilerin anayasaları niteliğindeki parti programlarında, 17 sürdürülebilir küresel hedefe yer verip vermediklerini incelemek ve partilerin küresel hedeflere karşı duyarlı olup olmadıklarını tespit etmektir. Çalışmanın kapsamı 24 Haziran 2018 Genel Seçim’i sonrası Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde en fazla üyeye sahip iki siyasi parti grubu (Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi) ile sınırlandırılmıştır. Makalede yöntem olarak Literatür Taraması ve Doküman Analizi seçilmiş, elde edilen veriler karşılaştırmalı analiz sürecine aktarılmış ve çalışma bir senteze ulaştırılarak, değerlendirme ve öneriler ile sonuçlandırılmıştır. Çalışmada parti programlarının güncel olmadığı ve sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin tam olarak karşılanamadığı sonucuna ulaşılmıştır.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • AK Parti Programı. (t.y.). Parti programı. Erişim tarihi: 12.10.2018. https://www. akparti.org.tr/parti/parti-programi/
  • Birleşmiş Milletler Türkiye Dergisi. (t.y.). Tarihi birleşmiş milletler zirvesinde 193 üye ülke oybirliği ile yeni sürdürülebilir kalkınma hedeflerini kabul etti. Erişim Tarihi: 11.11.2018. http://www.bmdergi.org/tr/tarihi-birlesmis-milletlerzirvesinde- 193-uye-ulke-oybirligi-ile-yeni-surdurulebilir-kalkinma-hedeflerinikabul- etti/
  • CHP Programı. (t.y.). Parti programı. Erişim tarihi: 20.11.2018. https://chp. azureedge.net/1d48b01630ef43d9b2edf45d55842cae.pdf
  • Cohen, M. (2015). From Habitat II to Pachamama: A growing agenda and diminishing expectations for Habitat III. Environment and Urbanization, 28(1), 35-48.
  • Dike, A. A. (1985). Environmental problems in third world cities: A Nigerian example. Current Anthropology, University of Chicago Press Journal 26(4), 501- 505.
  • Feil, A.A. ve Schreiber, D. (2017). Sustainability and sustainable development: unraveling overlays and scope of their meanings. Cad. EBAPE.BR, 15(3), 667-681.
  • Gomes, C. P. (2009). Computational sustainability: Computational methods for a sustainable environment, economy, and society. National Academy of Engineering The Bridge, 39(4), 1–12.
  • Habertürk. (2018). 24 Haziran seçim sonuçlarına göre Meclis’e giren kadın milletvekili sayısı. Erişim tarihi: 11.12.2018. https://www.haberturk.com/24- haziran-secim-sonuclarina-gore-meclis-e-giren-kadin-milletvekilleri-2029675
  • Jones, P., Wynn, M., Hillier, D. ve Comfort, D. (2017). Management the sustainable development goals and information and communication technologies. Indonesian Journal of Sustainability Accounting and Management, 1(1), 1–15.
  • Kanlı, İ. B. (2015). Kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilirlik arasındaki paradoks. 8 Kasım Dünya Şehircilik Günü 38. Kolokyumu 6-7-8- Kasım 2014 Bildiriler Kitabı, 1, 259-376.
  • Kasa, S. (2009). Industrial Revolutions and Environmental Problems. In Willy Ostreng (Ed.), Confluence Interdisciplinary Communications 2007/2008 (pp. 70 - 75). Oslo: Centre for Advanced Study at the Norwegian Academy of Science and Letters.
  • Keleş, R. ve Hamamcı, C. (2005). Çevre politikası. İmge Kitapevi Yayınları. Küresel Hedefler. (2015). Sürdürülebilir kalkınma için küresel hedefler. Erişim tarihi: 10.10.2018, http://www.kureselhedefler.org/
  • Le Blanc, D., 2015. Towards integration at last? The sustainable development goals as a network of targets. United Nations Department of Economic and Social Affairs (UN DESA), Working Paper No. 141
  • Lu, A. (2010). Institute of world economics and politics, chinese academy of social sciences (cass), People’s Republic of China, Teng Teng. In Ding Yifan (Eds.), Environment and Development. (pp. 1-29). Oxford: Eolss Publishers Co. Ltd.
  • McAusland, C. (2008). Globalisation’s direct and indirect effects on the environment. Global Forum on Transport and Environment in a Globalizing World, Mexico.
  • Meadowcroft, J. P. (1997). Planning, Democracy and the challenge of sustainable development. International Political Science Review, 18 (2), 167-189.
  • Murat, G. (2017). Sürdürülebilir kalkınma 2030 gündemi bağlamında çalışma hayatında cinsiyete dayalı ayrımcılık. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13), 7-36.
  • Nilsson, M., Griggs, D., Visbeck, M., Ringler, C., ve McCollum, D. (2017). Introduction a Framework for Understanding Sustainable Development Goal Interactions. Erişim tarihi: 25.05.2019 https://council.science/cms/2017/03/SDGs-interactionsframework. pdf
  • Our Common Future (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future. United Nations General Assembly Document A/42/427. Erişim tarihi: 12.11.2018. http://www.un-documents.net/ocf-ov.htm
  • Pearce, D. and Atkinson, G. (1998). The concept of sustainable development: An evaluation of its usefulness ten years after Brundtland. Swiss Journal of Economics and Statistics, 1(2), 95-111.
  • Sand, P. H. (2007). The evolution of ınternational environmental law. D. Bodansky, J. Brunnée ve E. Hey, (Eds.), The Oxford Handbook of International Environmental Law (pp. 31-39). New York: Oxford University Press.
  • TBMM. (t.y.). Kadın erkek fırsat eşitliği komisyonu genel bilgiler. Erişim tarihi: 30.12.2018, https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/kefe/hakkinda.htm
  • The United Nations Today. (t.y.). Birleşmiş Milletler Teşkilatı. Erişim tarihi: 11.12.2018, http://www.unicankara.org.tr/today/1.html#1.
  • UNDP Türkiye. (t.y.). Sürdürülebilir kalkınma hedefleri. Erişim tarihi: 26.12.2018, http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-developmentgoals. html
  • UNFPA. (1994). International conference on population and devolopment programme of action. Cairo. Erişim tarihi: 28.12.2018, https://www.unfpa.org/ sites/default/files/event-pdf/PoA_en.pdf
  • United Nations Sustainable Development. (1992). United nations conference on environment & development agenda 21. Rio de Janerio. Erişim tarihi: 30.12.2018. https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/Agenda21.pdf
  • United Nations. (1972). Declaration of the united nations conference on the human environment. Stockholm. Erişim tarihi: 31.12.2018. http://www.un-documents. net/aconf48-14r1.pdf
  • United Nations. (1996). Report of the united nations conference on human settlements habitat II. İstanbul. Erişim tarihi 20.11.2018. https://www.un.org/ ruleoflaw/wp-content/uploads/2015/10/istanbul-declaration.pdf.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.