Ahmet Yusuf CEVHER
(Ardahan Üniversitesi, Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu, Ardahan, Türkiye)
Serkan YILDIRIM
(Atatürk Üniversitesi, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi, Erzurum, Türkiye)
Yıl: 2020Cilt: 17Sayı: 1ISSN: 1304-8139 / 2602-4829Sayfa Aralığı: 20 - 50

2191 0
Öğrenme Stilleri Konusunda Yapılmış Akademik Çalışmaların İncelenmesi: Sistematik Derleme
Öz Bu çalışmada öğrenme stilleri konusunda Türkiye’de 2000-2016 yılları arasında yayımlanmış olan akademik çalışmaların sistematik olarak incelenerek değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Sistematik derleme yöntemiyle yapılan bu çalışmanın örneklem grubunu Türkiye’de yayımlanmış yüksek lisans ve doktora tezleri ile Türkiye kökenli hakemli dergilerde yayımlanmış makaleler oluşturmaktadır. Çalışma süresince 290 adet yüksek lisans ve doktora tezine 157 adet makaleye erişilmiş, bunlardan erişime kapalı olanlar elimine edilerek 341 adet çalışmayla araştırma tamamlanmıştır. Veri analiz yöntemi olarak içerik analizi yöntemi tercih edilmiş, veriler derinlemesine incelenmiştir. Çalışmalarda yoğun olarak lisans öğrencileri örneklem grubu olarak tercih edilmiştir ve genellikle “301-1000” örneklem büyüklüğü kullanılmıştır. Çalışmalar yoğun olarak betimsel araştırma türünde yürütülmüş olup nicel araştırma yöntemi en sık tercih edilen araştırma yöntemi olmuştur. Araştırma desenlerinden ise tarama (survey), araştırmacıların yoğun olarak tercih ettiği araştırma deseni olmuştur. Öğrenme stili, çalışmalarda en çok bağımlı veya bağımsız olmak üzere değişken olarak kullanılmış ve diğer değişkenlerle birbirilerine olan etkileri incelenmiştir. “Öğrenme stili” değişkeniyle birlikte en fazla kullanılan değişken “akademik başarı” değişkeni olmuştur. “Öğrenme stili” değişkeniyle en güçlü etkileşim kuran değişken ise “tutum” değişkeni olmuştur. İncelenen çalışmalarda genellikle Kolb’a ait öğrenme stili envanteri tercih edilen öğrenme stili envanteri olmuştur.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Akdeniz, C. (2007). Öğrenme stili modelleri (Sunu raporu). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir, Türkiye.
  • Arık, R. S. ve Türkmen, M. (2009, Mayıs). Eğitim bilimleri alanında yayımlanan bilimsel dergilerde yer alan makalelerin incelenmesi. I. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi’nde sunulan bildiri, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
  • Aşkar, P. ve Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme stili envanteri. Eğitim ve Bilim, 17(87), 37-47.
  • Aşkın, Ö. (2006). Öğrenme stilleri ile ilgili elektronik ortamda yayımlanan çalışmaların incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.
  • Ataseven, N. ve Oğuz, A. (2015). Türkiye’de öğrenme stilleri konusunda yapılan tezlerin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(3), 192-205.
  • Avcıoğlu, G. Ş. (2011). Türkiye’deki akademisyenlerin küresel bilgi üretme ve yaymadaki konumları. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 14(14), 75-94.
  • Baş, G. (2011). Türkiye’de eğitim programlarında yapılandırmacılık: Dün, bugün, yarın. Eğitişim Dergisi, Sayı 32.
  • Balkar, B. ve Şahin, S. (2015). Yeni bir öğretmen yetiştirme yaklaşımı olarak göreve başlatma programı. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1).
  • Bear, A. A. G. (2012). Technology, learning, and individual differences. Journal of Adult Education, 41(2), 27-42.
  • Bempeni, M., & Vamvakoussi, X. (2015). Individual differences in students’ knowing and learning about fractions: Evidence from an in-depth qualitative study. Frontline Learning Research, 3(1), 18-35.
  • Bozkurt, O. ve Orak, Z. (2016). Türkiye’de akademik başarı değişkeni alanında yapılan öğrenme stilleriyle ilgili çalışmaların incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(35), 93-107.
  • Cevher, A. H. (2015). Sekizinci sınıf üstün yetenekli öğrencilerin anomalik durumlara odaklı argümantasyon sürecinin bilimsel yaratıcılık düzeylerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.
  • Coffield, F., Moseley, D., Hall, E., & Ecclestone, K. (2004). Learning style and pedagogy in post-16 learning. A systematic and critical review. London: Learning and Skill Research Centre.
  • Curry, L. (1990). A critique of the research on learning styles. Educational Leadership, 48(2), 50-56.
  • Dunn, R. (1993). Learning styles of the multiculturally diverse. Emergency Librarian, 20(4), 24-33.
  • Eyüboğlu, F. (2010). Eğitimde stil kavramına ilişkin bir inceleme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(3), 569-592.
  • Felder, R. M., & Brent, R. (2005). Understanding student differences. Journal of Engineering Education, 94(1), 57-72.
  • Felder, R.M., & Silverman, L. K. (1988). Learning and teaching styles in engineering education. Journal of Engineering Education, 78(7). [Crossref]
  • Gencel, E. İ. (2006). Kolb’un deneyimsel öğrenme kuramına dayalı öğrenme stilleri envanteri-III. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 120-139.
  • Göldağ, B. (2011 Eylül). Öğrenme stilleri öğretmenlerininki ile aynı olan ve olmayan öğrencilerin akademik başarılarının incelenmesi. 20. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı’nda sunulan bildiri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
  • Güven, M. ve Kürüm, D. (2008). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişki. İlköğretim Online, 7(1), 53-70.
  • Hallett, D., Nunes, T., & Bryant, P. (2010). Individual differences in conceptual and procedural knowledge when learning fractions. Journal of Educational Psychology, (102)2, 395-406. [Crossref]
  • Hsu, T. C. (2005). Research methods and data analysis procedures used by educational researchers. International Journal of Research & Method in Education, 28(2), 109-133. [Crossref]
  • Hunt, D. (1979). Learning style and student needs: An introduction to conceptual level. In J. W. Keefe (Ed.), Student Learning Styles: Diagnosing and Prescribing Programs (pp. 27-38). Reston: National Association of Secondary School Principals.
  • Karadağ, E. (2010). Doktora tezlerinde kullanılan araştırma modelleri: Nitelik düzeyleri ve analitik hata tipleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(1), 49-71.
  • Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • Killingsworth, S. S., Clark, D. B., & Adams, D. M. (2015). Self-explanation and explanatory feedback in games: Individual differences, gameplay, and learning. International Journal of Education in Mathematics, Science and Technology, 3(3), 162-186. [Crossref]
  • Kolb, D. A. (1981). Learning styles and disciplinary differences. San Francisco, California: Jossey Bass Inc., Publishers.
  • Kolb, D. A. (1984). Experiental learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, Inc.
  • Ekici, G. ve Kurt, H. (2013). Bireysel farklılıklar ve öğretime yansımaları. Öğrenme öğretme yaklaşımları ve uygulama örnekleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık [Crossref]
  • Li, H., & He, Q. (2016). Ambiguity tolerance and perceptual learning styles of Chinese EFL learners. English Language Teaching, 9(6), 213-222. [Crossref]
  • Li, Y., Medwell, J., Wray, D., Wang, L., & Xiaojing L. (2016). Learning styles: A review of validity and usefulness. Journal of Education and Training Studies, 4(10), 90-94. [Crossref]
  • MEB, Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı. (2004). Öğrenci merkezli eğitim uygulama modeli. İzmir İktisat Kongresi Eğitimde Uygulamalar Bölümü Tebliği. http://uretim.meb.gov.tr/EgitekHaber/s76 Erişim tarihi: 09.06.2017.
  • MEB. (1973). Milli Eğitim Temel Kanunu, https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/14574.pdf Erişim tarihi: 09.06.2017.
  • Nuckles, C. R. (2000). Student-centered teaching: Making it work. Adult Learning, 11(4), 5-6. [Crossref]
  • Orak, Z. (2015). Türkiye’de akademik başarı değişkeni alanında yapılan öğrenme stilleriyle ilgili çalışmaların incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.
  • Pashler, H., McDaniel, M., Rohrer, D., & Bjork, R. (2008). Learning styles: Concepts and evidence. Psychological Science in the Public Interest, 9(3), 105-119. [Crossref]
  • Rani, P. (2012). Learning styles in education. International Journal of Research in Economics & Social Sciences, 2(5), 31-41.
  • Riding, R., & Rayner, S. (1998). Cognitive styles and learning strategies: Understanding style differences in learning and behavior. London: David Fulton.
  • Tulbure, C. (2012). Investigating the relationships between teaching strategies and learning styles in higher education. Acta Didactica Napocensia, 5(1), 65-74.
  • Turan, M. (2006). Yeni ilköğretim programları, öğretimde planlama ve değerlendirme. Ankara: Akış Yayıncılık.
  • Veznedaroğlu, R. L. ve Özgür, A. O. (2005). Öğrenme stilleri: Tanımlamalar, modeller ve işlevleri. İlköğretim-Online, 4(2), 1-16.
  • Wu, D. C. (2014). Learning styles and satisfaction in distance education. Turkish Online Journal of Distance Education, 15(4), 112-129. [Crossref]
  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.