Nezih R. AYSEL
(Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Mimarlık Bölümü, Türkiye)
Yıl: 2020Cilt: 16Sayı: 31ISSN: 1302-2636 / 1302-2636Sayfa Aralığı: 1 - 17Türkçe

72 0
1 Yer 4 Mimar 3 Yapı Yer’in Tanıklığında Akademi Tarihi Üzerine Kısa Notlar
1927 yılında Fındıklı Çifte Saraylar yapılarından Cemile Sultan Sarayına yerleşen Güzel Sanatlar Akademisi, binaları ve çevreyi bir sanat akademisinin ihtiyaçları ve kimliği doğrultusunda değiştirme çabasına girişti. İlk birkaç yılı alan bu dönemde, sarayın daha önceki misafiri Osmanlı Meclisinin kullanımı için eklediği bazı yapılar kaldırıldı, iç mekân düzenlemelerinde değişiklik yapıldı. Kuruluşundan kısa süre sonra eğitim mekanları ile ilgili sorunlar yaşayan ve yerleşik bir eğitim düzeni kuramayan kurum için Fındıklı Çifte Sarayları aynı zamanda yeniden yapılanma için bir fırsat yaratmıştı. Bu yazı, 1927 yılında bu yapılara yerleşme çabası içindeki kurumun bahçeye bir ek yapı olarak yaptığı Vedat Tek ‘Ek Atölyeler Binası’ ile başlayan ve sonrasında aynı yer’i dönemin ruhuna bağlı olarak yeniden kullanan yapılardan ve tabi mimarlardan bahsetmeye çalışıyor. Yerin tanıklığında Akademinin değişen çehresini anlamaya, hatırlamaya çalışan yaklaşık 95 yıllık hikâyenin, 1927-1983 yılları arasındaki dönemde inşa edilen, bazen eğitimi ve öğrenciyi kimi zaman otoriteyi temsil eden bu yapılar, ülkenin, kentin ve Akademinin çalkantılı dönemlerinin bir gösterisi olarak yaşama katılıyorlar.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Arseven, Celal Esad (1975). Güzel Sanatlar Akademisi, Sanat Ansiklopedisi içinde, 28-29.
  • Anonim (1927) Sanayi-i Nefise Akademisi olarak kullanılacak olan Fındıklı Sarayı’ndaki atölyeler inşaatının ihalesi. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı, Cumhuriyet Arşivi: 13.10.1927 tarih ve 30-18-1-1 / 26-56- 15 (Arşiv Yer Bilgisi)
  • Anonim (1940). Güzel Sanatlar Akademisi tanıtım kitapçığı.
  • Anonim (1964) Olaylar. Akademi: Mimarlık ve Sanat, 2, 44.
  • Anonim (1997) Bir Mimar, Bir Yaşam: S. Muhlis Türkmen. Mimarlık ve Dekorasyon, 53/54/55.
  • Aysel, Nezih R. (2012). Konferans Salonu: Sanayi-î Nefise Mektebinden Üniversiteye Bir Mekânın Tasarım ve Değişimi. Tasarım+Kuram, 13, 11-33.
  • Aysel, Nezih R. (2013a). Akademi’ye Dokunmak: Notlar, Düşünceler. Mimarlık, 371, 29-34.
  • Aysel, Nezih R (2013b) Bir Mimarlık Öyküsü: Akademi Binasının Yenilenme Süreci, 1949-1953 / Geçmişe Yönelik Bir Okuma Denemesi: Notlar, Düşünceler, Mimarist, 47, 22-28.
  • Aysel, Nezih R. (2014a). Hafıza, Tarih ve İnşa: Güzel Sanatlar Akademisi I. ve II. Kısım Yenilemesi. Betonart, 40, 20-25.
  • Aysel, Nezih R. (2014b). Sanayi-î Nefise Mektebi Âlisi Ek Atölyeler Binası. Docomomo Türkiye Poster Sunuşları 2014, Erzurum Atatürk Üniversitesi.
  • Aysel, Nezih R. (2014c). Beyefendi Çizgiler: Muhlis Türkmen’in Güzel Sanatlar Akademisi Binaları ile İlgili Düşünce ve Eskizleri. Yapı, 398, 24-26
  • Aysel, Nezih R. (2018) MSGSÜ Fındıklı Yerleşkesi Binalarının Tarihsel Analizi, M.S.G.S.Ü. B.A.P. Raporu.
  • Becker, Martina (2014). Making Art In The Early Turkish Republıc: The Academy Of Fine Arts In Istanbul and The Art-Craft Department in Ankara. (Yayımlanmamış doktora tezi) ODTÜ FBE Mimarlık Tarihi Programı, Ankara.
  • Ceylan Oğuz (1994) Çifte Saraylar. İstanbul Ansiklopedisi içinde, cilt 2, 512-513.
  • Cezar, Mustafa (1973) Kuruluşundan Bugüne Akademi. Devlet Güzel Sanatlar Akademisi [1883–1973] 90. Yıl. DGSA Yayını, İstanbul, _
  • Cezar, Mustafa (1983). Güzel Sanatlar Akademisi’nden 100. Yılda Mimar Sinan Üniversitesi’ne. Güzel Sanatlar Eğitiminde 100 Yıl (5,84), İstanbul:MSÜ Yayını.
  • Cezar, Mustafa (1991). XIX. YY Beyoğlusu. İstanbul: Ak Yayınları
  • Eldem, Sedad H. ve Handan, Mehmet Ali (1954). Güzel Sanatlar Akademisi. Arkitekt 1-2: 5-17.
  • Eldem, Sedad H. (1983). 50 Yıllık Meslek Jübilesi. İstanbul: MSÜ Yayını.
  • Fırat, Kamil (2008). Geçmiş Zaman Fotoğrafları: MSGSÜ’nün 125. Yılına Armağan, İstanbul: MSGSÜ Yayınları.
  • Kafesçioğlu, Figen (2014). Muhlis Türkmen Anısına. Mimarlık, 380.
  • Özön, Mustafa Nihat (1965). Büyük Osmanlıca-Türkçe Sözlük. İstanbul: İnkilap ve Aka Kitabevleri, Genişletilmiş 4. Basım.
  • Tanman, Baha (1993). İstanbul’un Ortadan Kalkan Tarihi Eserlerinden Fındıklı’da Hatuniye Külliyesi. Prof. Dr. Yılmaz Önge Armağanı içinde. Konya: Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Merkezi Yayını, 139-161.
  • Tanyeli, Uğur (2001). Sedad Hakkı Eldem. İstanbul: Boyut Kitapları
  • Tuğlacı, Pars (1981). Osmanlı Mimarlığında Batılılaşma Dönemi ve Balyan Ailesi. İstanbul: İnkılâp ve Aka Yayınları.
  • Türkmen, Muhlis (1964). Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü Ek Atölyeler Projesi. Arkitekt, (3) 316, 111.
  • Türkmen, Muhlis (1993). Anılarda Akademi ve Mimari Üzerine Not ve Çizgiler. Sanat Çevresi, 175, 16-20.
  • Türkmen, Muhlis (1997). DGSA Büro Hizmetleri Binası Projesi. Enis Kortan (ed.), 1950’ler Kuşağı Mimarlık Antolojisi içinde (182-185), İstanbul: YEM Yayınları.
  • Türkmen, Muhlis (1999) Tasarım ve Kenarda Kalan Düşünceler. Tasarım+Kuram, 1, 1-8.
  • Ünsal, Behçet (1969). İstanbul’un İmarı ve Eski Eser Kaybı. Türk Sanatı Tarihi: Araştırma ve İncelemeleri II içinde (6-62), İstanbul: İDGSA Türk Sanatı Tarihi Enstitüsü Yayınları:2.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.