Fatma Betül ERBİL
(Selçuk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Konya, Türkiye)
COŞKUN SAĞLAM
(Selçuk Üniversitesi, Çumra Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu, Konya, Türkiye)
Yıl: 2021Cilt: 9Sayı: 1ISSN: 2148-127X / 2148-127XSayfa Aralığı: 35 - 41İngilizce

6 0
The Propagation of Endemic Astragalus vulnerariae DC. by Cutting and Possibility of Use in Landscape in Turkey
Turkey has very rich natural plant diversity due to its geographical location and the terrain is located. In this study, especially endemic Astragalus vulnerariae DC. from Fabaceae family were propagated by cutting in semi-controlled greenhouse in the spring and autumn periods of 2016-2017. Their morphological characteristics and usage areas in landscape studies were also determined. While plant cuttings were rooted, 3 applications were made, including the control group, IBA concentrations of 5.000 ppm and 10.000 ppm. According to the data obtained after rooting, a statistically significant difference was found. The best rooting of A. vulnerariae cuttings was observed in the spring period with 60% IBA hormone application of 5.000 ppm. It is determined that A. vulnerariae taxa, which attract attention with their aesthetic and functional features, can be used in landscaping works, especially in the use of ground coverings, in rock gardens, roof and terrace gardens, and landscape repair works.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Acar C. 2001. Trabzon yöresi değirmendere ve solaklı havzaları yol şevlerinde yetişen yer örtücü bitkiler. Kafkas Üniversitesi Artvin Orman Fakültesi Dergisi, 1: 43-53.
  • Acar C, Sarı D. 2010. Kentsel yerleşim alanlarındaki bitkilerin peyzajda kullanım tercihleri açısından değerlendirilmesi: Trabzon kenti örneği. Ekoloji Dergisi, 19(74): 173-180.
  • Barış ME. 2002. Yeşil alan uygulamalarında doğal bitki örtüsünden yeterince faydalanıyor muyuz? II. Ulusal Süs Bitkileri Kongresi, Antalya, 91-95.
  • Bulut M. 2011. Farklı muhafaza koşulları ve süresinin karanfil çeliklerinin köklenmesi üzerine etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta, 12-17.
  • Caf A, Irmak MA. Yılmaz H. 2016. Bingöl ili yeşil alanlarında kullanılan odunsu bitkiler ve kullanım amaçları. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(2): 103-110.
  • Cho HJ, Brotherton JE, Song HS, Widholm JM. 2000. Increasing tryptophan synthesis in a forage legume Astragalus sinicus by expressing the tobacco feedback-insensitive anthranilate synthase (ASA2) gene. Plant Physiology, 123(3): 1069-1076.
  • Çay E. 2010. Ankara üniversitesi rektörlük kampüsü bitkisel tasarımında dekoratif amaçlı kullanılan ağaç ve çalıların saptanması üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 15-48.
  • Davis PH. 1970. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh University Press, Edinburgh, p. 250.
  • Demirbaş AR. 2010. Süs bitkileri yetiştiriciliği. Samsun Valiliği, İl Tarım Müdürlüğü, Çiftçi Eğitimi ve Yayım Şubesi Yayını, Samsun, p: 16-24.
  • Deniz B, Şirin U. 2005. Samson dağı doğal bitki örtüsünün otsu karakterdeki bazı örneklerinden peyzaj mimarlığı uygulamalarında yararlanma olanaklarının irdelenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2): 5-12.
  • Dilaver Z. 2001. Ayaş Beli ve çevresi doğal bitki örtüsü örneklerinin peyzaj mimarlığı çalışmalarında kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Dilaver Z, Mirzapour M, Kendir H. 2017. Breaking seed dormancy and micropropagation of perennial vulneraria milkvetch (Astragalus vulnerariae DC.). Acta Scientiarum Polonorum-Hortorum Cultus, 16(4): 79-88.
  • Ekici B. 2010. Bartın kenti ve yakın çevresinde yetişen bazı doğal bitkilerin kentsel mekanlarda kullanım olanakları. Turkish Journal of Forestry, 2: 110-126.
  • Ellenberg H, Mueller-Dombois D. 1967. A key to Raunkiaer plant life forms with revised subdivisions. Berichte des Geobotanischen Institutes der E.T.H. Stiftung Rübel, 37: 56-73.
  • Erken K. 2011. Spartium junceum L., Chamaecytisus hirsutus (L.) Link. ve Genista lydia Boiss var. lydia taksonlarının çoğaltım yöntemleri ve süs bitkisi özelliklerinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 80-94.
  • Erken K, Özzambak, ME. 2013. Manisa katırtırnağının (Genista lydia Boiss. var. lydia) süs bitkisi ve fidan büyütme özelliklerinin belirlenmesi. V. Süs Bitkileri Kongresi Bildiriler Kitabı, Yalova, p: 225-235.
  • Eroğlu E, Acar C, Demirel A. 2013. Yol şevlerindeki doğal yerörtücü bitkilerin peyzaj mimarlığında değerlendirilebilme olanakları: Sultanmurat–Uzungöl yol güzergahı örneği. V. Süs Bitkileri Kongresi Bildiriler Kitabı. 2: 126-134. 06–09 May 2013, Yalova.
  • Gül A, Özçelik H, Uzun ÖF. 2012. Isparta yöresindeki bazı doğal yerörtücü bitkilerin adaptasyonu ve özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 16(2): 133-145.
  • Güner A, Aslan S, Ekim T, Vural, M, Babaç MT. 2012. Türkiye bitkileri listesi:(damarlı bitkiler), Nezahat Gökyiǧit Botanik Bahçesi Yayınları, İstanbul, p: 377-455.
  • Hansen G, Alvarez E. 2010. Landscape design: Aesthetic characteristics of plants. IFAS Extension University of Florida. Erişim Adresi, http://edis.ifas.ufl.edu/ep433.
  • Hocagil MM, Aydın A, Yeler O. 2012. Süs Bitkileri Sektörü Yatırım El Kitabı, Mersin Flora Süs Bitkileri Projesi, Mersin.
  • İpekçi CA, Yüksel E. 2012. Bitkilendirilmiş yapı kabuğu sistemleri. 6. Ulusal Çatı & Cephe Sempozyumu, Uludağ Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Görükle Kampüsü-Bursa, 42-48.
  • IUCN, 2001. IUCN Red List Categories and Criteria: Version 3.1,
  • IUCN Species Survival Commission, IUCN, Gland, Switzerland and Cambridge, UK.
  • Jackson GB. 1914. Selecting Landscape Plants. Extension Service of Mississippi State University, cooperating with U.S. Department of Agriculture, Publication Number: P0666. http://extension.msstate.edu/sites/default/files/publications/p ublications/P0666.pdf (Accessed: 11.05.2020).
  • Kadıoğlu B, Kadıoğlu S, Turan Y. 2008. Gevenlerİn (Astragalus sp.) farklı kullanım alanları ve önemi. Alınteri Zirai Bilimler Dergisi, 14(1): 17-26.
  • Kara N, Baydar H, Erbaş S. 2011. Farklı çelik alma dönemleri ve IBA dozlarının bazı tıbbi bitkilerin köklenmesi üzerine etkileri, Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Derim Dergisi, 28(2): 71-81.
  • Kaşıkcı İÖ. 2009. Bolu Kenti’nde peyzaj çalışmalarında kullanılan bazı bitkilerin değişik ortamlarda çelikle üretimi Yüksek Lisans Tezi, Düzce Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Düzce, 4-8.
  • Kaya AS, Karagüzel Ö, Aydınşakir K, Kazaz S, Özçelik A. 2012. Türkiye’de doğal olarak yetişen bazı Gypsophila (Gypsophila sp.) türlerinin süs bitkisi olarak kullanım olanakları. Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Derim Dergisi, 29(1): 37-47.
  • Koç N, Güneş G. 1998. Çati bahçelerinde bitkisel düzenleme esasları. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 4(2): 625-633.
  • Korkut A, Kiper T, Topal TÜ. 2017. Kentsel peyzaj tasarımda ekolojik yaklaşımlar, Artium, 5(1): 14-26.
  • Özat H. 2010. Bazı yabani Korunga türlerinin ex vitro hızlı çoğaltımı. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 20-39.
  • Özgün G. 2002. Doğal tek yıllık otsu türlerinin kentsel yeşil alanlarda kullanım ilke ve seçenekleri, Yüksek Lisans, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, 99.
  • Özhatay EC. 2009. Türkiye'nin peyzajda kullanılabilecek bazı doğal bitkileri. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 94.
  • Sağlam C, Önder S. 2018. The Use of Native Halophytes in Landscape Design in The Central Anatolia, Turkey. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 6(12): 1718-1726
  • Şirin U. 2003. Peyzaj planlama çalışmalarında kullanılabilecek bazı çalı ve ağaççık formundaki bitkilerin farklı üretim teknikleri ile çoğaltılabilirliklerinin ve fidan performanslarının belirlenmesi. Doktora Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
  • Tanay Y, Güney MA, Türel HS, Kılıçaslan Ç. 2006. Bitkisel Tasarım. Ders Kitabı. ISBN:9944-5419-0-7. İzmir.
  • Tezel E, Bostan SZ. 2016. Muşmulanın (Mespilus germanica L.) çelikle çoğaltılması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22(2): 76-85.
  • Thomas GS. 2004. The Rock Garden and It‟s Plants. Sagapress Inc., Timber Press Inc., Portland, Oregon.
  • Ünal O, Gökçeoğlu M, Topçuoğlu ŞF. 2004. Antalya endemiği Origanum türlerinin tohum çimlenmesi ve çelikle çoğaltılması üzerinde araştırmalar. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(2): 135-147.
  • Yazgan ME, Korkut AB, Barış E, Erkal S, Yılmaz R, Erken K, Gürsan K, Özyavuz M. 2005. Süs bitkileri üretiminde gelişmeler. VI. Ziraat Mühendisleri Odası Teknik Kongresi, Ankara, 3-7.
  • Yılmaz H, Karahan F. 1999. Alpin bitkilerin korunması ve yararlanma olanakları. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 30(1): 95-103.
  • Yılmaz H, Karahan F, Bulut Z, Demircan N, Turgut H. 2002. Kurak bölgelerde havza planlamasında bazı sekonder bitkilerin biyolojik onarım yönünden değerlendirilmesi. Su havzalarında toprak ve su kaynaklarının korunması, geliştirilmesi ve yönetimi sempozyumu, Mustafa Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Antakya- Hatay, 77-84.
  • Yılmaz H. 2006. Erzurum-Uzundere karayolu şevlerinde doğal olarak yetişen bitkilerin estetik ve fonksiyonel yönden değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum, 110-154.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.