Metin ÇAĞLAR
(Fırat Üniversitesi, Su Ürünleri Fakültesi, Elazığ, Türkiye)
Yıl: 2021Cilt: 9Sayı: 3ISSN: 2148-127X / 2148-127XSayfa Aralığı: 470 - 475Türkçe

6 0
Kelkit Çayı (Tokat) Epilitik Diyatomeleri
Bu çalışmada, Kelkit Çayı (Tokat) epilitik diyatomelerin aylık değişimi, yerleşim yeri altı ve tarım alanları altından seçilen iki istasyondan Mart-Aralık 2018 tarihleri arasında aylık periyotlarda alınan taş örneklerinde incelenmiştir. Çalışma süresince epilitik diyatomelere ait toplam 18 takson kaydedilmiştir. En fazla taksonla temsil edilen diyatome cinsleri Cymbella (3 takson) ve Nitzschia (3 takson) olurken, her iki istasyonda tüm aylarda kaydedilen diyatomeler arasındaki en yüksek nispi yoğunluklar ise Ulnaria ulna türüne ait olmuştur. İstasyonlardaki diyatomeler arasında Sorensen Benzerlik İndeksi ise %56,41 olarak bulunmuştur. Ayrıca istasyonlardan alınan su örneklerinde sıcaklık ve çözünmüş oksijen ölçümleri yapılmıştır. Ölçülen bu değişkenlerin epilitondaki diyatome gelişimini olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir. Epilitik florada tespit edilen diyatome türlerin nispi yoğunlukları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre en düşük nispi yoğunluk 1. İstasyonda 4,76 olarak Mart ayında (Cymbella affinis ), 2. İstasyonda ise 2,83 olarak yine Mart ayında (Lindavia glomerata) kaydedilmiştir. En yüksek nispi yoğunluk değerleri dikkate alındığında ise 1. İstasyonda Navicula radiosa ve Ulnaria ulna türünde Aralık ayında (13,56), 2. İstasyonda ise Ulnaria ulna türünde Mart ayında (9,43) belirlenmiştir.
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Akgül R, Akgül F, Aysel V. 2019. The systematic composition of Bacillariophyta members from Ergene River (Thrace Region, Turkey). Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 7(4): 550-559.
  • Al-Saadi HA, Kassim TI, Al-Lami AA, Salman SK. 2000. Spatial and seasonal variations of phytoplankton populations in the upper region of the Euphrates River, Iraq, Limnologica-Ecology and Management of Inland Waters, 30: 83-90.
  • Altuner Z, Gürbüz H. 1991. Karasu (Fırat) Nehri’nin epipelik ve epifitik algleri üzerine bir araştırma. Doğa-Tr J of Botany, 15: 253-267.
  • Anonim, 1988, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği. 19919 Sayılı Resmi Gazete.
  • Atıcı T. Ahıska S. 2005. Pollution and algae of Ankara Stream. G.U. Journal of Science, 18(1): 51-59.
  • Bellos D. Sawidis T. Tsekos I. 2004. Nutrient chemistry of River Pinios (Thessalia, Greece), Environment International, 30:105-115.
  • Bourrelly P. 1968. Les Algues d'eau douce. Tome II : Les Algues jaunes et brunes. Editions N. Boubee and Cie., Paris.
  • Bourrelly P. 1972. Les Algues d'eau douce. Tome III: Les Algues bleues etroges. Editions N. Boubee and Cie., Paris.
  • Cox EJ. 1996. Identification of Freshwater Diatoms from Live Material. Chapman and Hall. First edition. 158 p.
  • Descy JP, Coste M. 1990. Utilisation des diatomees benthiques pourl’evaluation de la qualite des eaux courantes. Contrat CEE B-71-23. Rapport final. Cemagref.
  • Dixit SS, Smol JP, Kingston JC. 1992. Diatoms: Powerful indicators of environmental change. Environment Science Tecnology, 26: 23-32.
  • Elerante P, Andersson K. 1998. Diatom indices in water quality monitoring of some South-Finnish rivers.Verh. Internat. Verein. Limnol, 26: 1213-1215.
  • Erduğan H, Akgül R, Fırat AR, Yalçın Özdilek Ş. 2020. Algae and macrophytes flora of Karamenderes Stream (Çanakkale, Turkey). Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 8(6):1236-1244.
  • Fakıoğlu Ö, Atamanalp M, Şenel M, Şensurat T, Arslan H. 2012. Pulur Çayı (Erzurum) epilitik ve epifitik diyatomeleri. Eğirdir Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 8(1): 1-8.
  • Germain H. 1981. Flora Des Diatomees Diatomophycees. Societye Nouvelle Des Editions Boubee, Paris, 444 p.
  • Gomez N. 1998. Use of epipelic diatoms for evaluation of water quality in Mantanza-Riachuelo (Argentina), a Pampean plain river. Water Res. 32 (7): 2029-2034.
  • Kalyoncu H, Barlas M, Ertan OÖ, Gülboy H. 2004. Ağlasun Deresi’nin su kalitesinin fizikokimyasal parametrelere ve epilitik alglere göre belirlenmesi. SDÜ. Eğirdir Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, II (XII): 7-14.
  • Katoh K. 1991. A comparative study on some ecological methods of evaluation of water pollution. Environ. Sci. 5(2): 91-98.
  • Klee O. 1990. Wasser untersuchen. Biologische Arbeitsbücher. Quelle & Meyer, Heidelberg.
  • Klee O. 1991. Angewandte Hydrobiologie.-G. Theieme Verlag, 2. neubearbeitete und erweiterte Auflage, Stuttgart-New York.
  • Kocataş A. 1999. Ekoloji ve Çevre Biyolojisi. Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Ders Kitapları Serisi No:142. Bornova, İzmir.
  • Kolkwitz R, Marsson M. 1902. Grundsätze für die biologisch Beurteilung des Wassers nach seiner Flora und Fauna. Mitt. Prüfungsanst. Wasserversorgung. Abwasserreing, 1: 33-72.
  • Krammer K, Lange-Bertalot H. 1986. Bacillariophyceae. I. Teil: Naviculaceae in Ettl, H., Gerloff, J., Heynig, H. and Mollenhauer, D. (eds) Süsswasser flora von Mitteleuropa, Band 2/1. Gustav Fischer Verlag: Stuttgart, New York.
  • Krammer K, Lange-Bertalot H. 1988. Bacillariophyceae. II. Teil: Bacillariaceae, Epithemiaceae, Surirellaceae in Ettl, H., Gerloff, J., Heynig, H. and Mollenhauer, D. (eds) Süsswasser flora von Mitteleuropa, Band 2/2. VEB Gustav Fischer Verlag: Jena.
  • Krammer K, Lange-Bertalot H. 1991a. Bacillariophyceae. III. Teil: Centrales, Fragilariaceae, Eunotiaceae, in Ettl, H., Gerloff, J., Heynig, H. and Mollenhauer, D. (eds) Süsswasser flora von Mitteleuropa, Band 2/3. Gustav Fischer Verlag: Jena.
  • Krammer K, Lange-Bertalot H. 1991b. Bacillariophyceae. IV. Teil: Achnanthaceae, Kritische Erganzungen zu Navicula (Lineolatae) und Gomphonema, Gesamtliteraturverzeiichnis Teil I-IV. in Ettl, H., Gerloff, J., Heynig, H. and Mollenhauer, D. (eds) Süsswasser flora von Mitteleuropa, Band 2/4. Gustav Fischer Verlag: Jena.
  • Länderarbeıtsgemeınschaft Wasser (LAWA), 1980. Die Gewässergütekarte der Bundesrepublik Deutschland. 16 S. Stuttgart.
  • Lange-Bertalot H. 1978. Diatomeen-Differantiallorten anstelle von Leitformen: ein geeigneteres Kriterium der Gewässerbelastung. Arch, Hydrobiol. Suppl. 51. Algological Studies, 21: 393-427.
  • Lange-Bertalot H. 1979a. Toleranzgrenzen und Populations dynamik benthischer Diatomeen bei unterschiedlich stärker Abwasserblastung. Arch. Hydrobiol. Suppl. 56 Algological Sutudes 23: 184-219.
  • Lange-Bertalot H. 1979b. Pollution tolerance of diatoms as a criterion water quality estimation. Nova Hedwigia. Beiheft. 64: 285-303.
  • Lange-Bertalot H. 1980. Kieselalgen als Indikatoren der Gewässerqualitat. Insbesondere bei hoher kommunaler und industrieller Belastung in Main und Rhein. Cour. Forsch.-inst. Senckenberg, 41: 97-110.
  • Lowe RL, Pan Y. 1996. Benthic Algal Communities as Biological Monitors. In: Algal Ecolocy Freshwaters Benthic Ecosystems (Eds R.J. Stevenson, M.L., Bothwell& R.L. Lowe), pp. Academic Press, San Diago, 705-739 pp.
  • Marshall HG. 2009. Phytoplankton of the York River, Journal of Coastal Research, 57: 59-65.
  • Marvan P, Hetesa J, Hindak F, Hindakowa, A. 2004. Phytoplankton of the Morava River in the Czech Republic and Slovakia: Past and Present, Oceanological and Hydrobiological Studies, 33: 41-60.
  • Mumcu F, Barlas M, Kalyoncu H. 2009. Dipsiz-Çine Cayları’nın (Muğla-Aydın) epilitik diyatomeleri. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Dergisi, 4(1): 23-34.
  • Mutlu E, Kutlu B, Demir T. 2016. Assesment of Çınarlı Stream (Hafik – Sivas)’s water quality via physico – chemical Methods. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 4(4): 267-278.
  • Mutlu E. 2019. Evaluation of spatio-temporal variations in water quality of Zerveli stream (northern Turkey) based on water quality index and multivariate statistical analyses. Environmental Monitoring and Assesment, June 2019, 191:335
  • Pala G, Çağlar M. 2008. Peri Çayı (Tunceli/Türkiye) epilitik diyatomeleri ve mevsimsel değişimleri. Fırat Üniversitesi, Fen ve Müh. Bil. Der, 20(4): 557-562.
  • Pala G, Caglar M, Selamoglu Z. 2017. Study on epilithic diatoms in the Kozluk Creek (Arapgir-Malatya, Turkey), Iranian Journal of Fisheries Sciences 16(1): 441-450.
  • Pala G, Caglar M, Selamoglu Z. 2018. Epilithic diatoms of settlement of Sivrice district (Hazar Lake/Elazig-Turkey), Survey in Fisheries Sciences 5 (1): 38-44.
  • Patrick R, Reimer CW. 1966. The Diyatoms of the United States, Volum: I Acad. Sci., Phyladelphia.
  • Patrick R, Reimer CW. 1975. The Diyatoms of the United States, Volum: II. Acad. Sci., Phyladelphia.
  • Round FE. 1981. The Ecology of Algae, Cambridge University Press. USA. 653p.
  • Round FE. 1993. A Reviev and Methods for The Use of Epilithic Diatoms for Detecting and Monitorin Changes in River Water Quality 1993. Methods for the Examination of Waters and Associated Materials. HMSO, London.
  • Sıvacı ER, Dere Ş. 2007. Melendiz Çayı’nın (Aksaray-Ihlara) epilitik diyatome topluluklarının aylık değişimi ve su akışının toplam organizmaya etkisi. Ekoloji-Çevre Dergisi. 16(64): 29-36.
  • Sladecek V. 1973. System of water quality from the biological point of View.- Arch. Hydrobiol. Beih. Ergebn. Limnol. 7:1-218.
  • Solak CN, Ector E, Agata ZW, Eva A, Morales EA. 2012. A review of investigations on diatoms (Bacillariophyta) in Turkish inland waters, Nova Hedwigia, Beiheft, 141: 431-462.
  • Sonmez F. 2011. The seasonal variations of planktonic and epilithic diatoms in Kalecik Reservoir Elazig Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances, 10(24): 3231-3235.
  • Sonmez F, Caglar M. 2011. Epilithic diatom community structure and physical chemical interactions in Bolukcali Stream Elazig Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances, 10(2): 157-161.
  • Sonmez F, Sen B. 2011. Seasonality and distribution of epilithic diatoms in an Alkaline Lake: Lake Hazar Elazıg Turkey. Fresenius Environmental Bulletin, 20(6): 1458-1464.
  • Sonmez F, Asan K. 2012. Occurrence and distribution of epipelic and epilithic diatoms of Batman Stream Turkey. Fresenius Environmental Bulletin, 21(1): 31-35.
  • Sonmez F. 2017. Occurrence of epilithic diatoms in a stream with clean water conditions: Haringet Stream, Turkey. Fresenius Environmental Bulletin, 26(7): 4774-4782.
  • Sonmez F. Sen B. 2019. Epilithic diatoms occurring in a stream with clean water properties (Tahar Stream, Elazıg, Turkey). Fresenius Environmental Bulletin, 28(11A):8874-8881.
  • Sorensen T. 1948. A method of establishing groups of equal amplitude in plant sociology based on similarity of species and its application to analyses of the vegetation on Danish commons. Kongelige Danske Videnskabernes Selskab 5(4): 1-34.
  • Steinberg C, Schiefele S. 1988. Biological indication of trophy and pollution of running waters. 2. Wasser- Abwasser-Forsch. 21: 227-234.
  • Şen B, Pala (Toprak) G, Çağlar M. 2005. Özlüce Baraj Gölü (Kiğı/Bingöl) epilitik diyatomeleri ve mevsimsel değişimleri. Fırat Üniversitesi, Fen ve Müh. Bil. Der. 17(2):310-318.
  • Şuţan NA, Soare LC, Mutlu E, Dobre R, Yanik T, Şuţan C. 2020. Water Qualıty Assessment Through Cytogenotoxıc Parameters – A Case Study of Karaçomak Rıver, Turkey. Current Trends in Natural Sciences, 9(17):23-30.
  • Taş B, Yılmaz Ö. 2015. Cimil Deresi (Rize, Türkiye)’nin epilitik alg çeşitliliği. Türk Tarım -Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(10): 826-833.
  • Yıldız K. 1984. Meram Çayı alg toplulukları üzerine araştırmalar, Kısım II- taş ve çeşitli bitkiler üzerinde yaşayan alg topluluğu. S.Ü. Fen Edebiyat Fak. Fen Dergisi, 3:218-222.
  • Yıldız K. 1987. Diatoms of the Porsuk River, Turkey, Doğa Tr. J. Biol, 11(3):162-182.
  • Yıldız K, Özkıran Ü. 1991. Kızılırmak Nehri diyatomeleri, Doğa Tr. J. of Botany, 15:166-188.
  • Yıldız K, Şen B, Aykulu G. 1993. The epilithic, epipelic and epiphytic diatom flora of a Creek in Turkey. 2th North American Diatom Symposium. University Field Station, Manitoba, Canada, p.28.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.