HAMZA ATEŞ
(Kocaeli Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kocaeli, Türkiye)
Ahmet NOHUTÇU
(Kocaeli Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kocaeli, Türkiye)
Yıl: 2006Cilt: 6Sayı: 11ISSN: 2148-3043Sayfa Aralığı: 245 - 276Türkçe

124 0
Kamu Hizmeti Sunumunda Gönüllü Kuruluşlar ve Devlet
Bu çalışmada, kamu hizmeti üretimi ve sunumunda gönüllü kuruluşların kamu örgütlerini ikame edebilme potansiyeli irdelenmektedir. Teknolojik, demografik, ekonomik ve sosyal şartlar gereği kamu sektörünün büyümesi, “devletin başarısızlığı teorisine” güç kazandırmış ve sonuçta devlete kamu hizmeti sunumunda ortaklar aranmaya başlanmıştır. Bu makalede, gönüllü kuruluşların Türkiye’de ve dünyada şu andaki durumuyla devlete alternatif olup olamayacakları tartışılmakta ve gönüllü kuruluşların kamu yönetimine yardımcı olabileceği alanlar ile bu kuruluşların potansiyellerini kullanmalarının önündeki engeller üzerinde durulmaktadır. Özellikle sosyal nitelikli kamu hizmeti üretimi ve sunumunda gönüllü kuruluşların devlete yardımcı ve hatta alternatif olabilecekleri, ancak bunun için bu örgütlerin kapasite sorununun çözülmesi gerektiği, varılan önemli sonuçlar arasındadır.
Sosyal > Davranış Bilimleri
Sosyal > İş
Sosyal > İşletme Finans
Sosyal > İktisat
Sosyal > Tarih
Sosyal > Beşeri Bilimler
Sosyal > Uluslararası İlişkiler
Sosyal > İşletme
Sosyal > Siyasi Bilimler
Sosyal > Kamu Yönetimi
Sosyal > Sosyal Çalışma
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Aklan, Nejla Adanur (2001). “Dünyada ve Türkiye’de Gelir Dağılımı ve Gelir Dağılımını Etkileyen Faktörler”, Uludağ Üniversitesi İİBF Dergisi. Cilt 19, Sayı 4.
  • Aktan, Coşkun Can (1995). Optimal Devlet, İstanbul: TÜSİAD, yayın no. T-95, 2-174
  • Anadolu Kalkınma Vakfı (2000). Vakıflar, Ankara: Anadolu Kalkınma Vakfı.
  • Atar, Yavuz (1997). “Demokratik Sistemde Sivil Toplumun Fonksiyonu ve Sivil Toplum-Devlet Düalizmi”, Yeni Türkiye, Sayı 18, ss. 98-102.
  • Aslan, Cengiz (2004). Demokratik Kültür Aracı olarak TDK, www.kutuphaneci.com.tr, (12.01.2004)
  • Avcı, İnal (2003). “Vakıf ve Derneklerin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar”, AB Uyum Yasaları Çerçevesinde Vakıf ve Derneklerin Durumu Sempozyumu, Marmara Grubu Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Vakfı, Ankara Sheraton Oteli, Ankara, 15.9.2003.
  • Ayyıldız, Hasan (1996). “Kar Amacı Gütmeyen Kuruluşlarda Pazarlama ve Önemi”, Öneri (Marmara Üniversitesi SBE Dergisi), Cilt:XII, Sayı: 1-2, ss. 105-114.
  • Ballar, Suat (1996). Türk Dernekler Hukuku, 3. Baskı, İstanbul: Beta.
  • Baloğlu, Zekai (1994). Türkiye Üçüncü Sektör Raporu, İstanbul: TÜSEV.
  • Bell, Margarett (2002). “Gönülülük”, TÜSEV Bülteni, Sayı 9, İstanbul.
  • Bolay, Süleyman Hayri (1997). “Sivil Toplum ve Manası”, Yeni Türkiye, Sayı 18, ss.7-9.
  • Clark John (1996). Kalkınmanın Demokratikleştirilmesi, Çev: Serpil Ural, Ankara: Türkiye Çevre Vakfı.
  • Çağatay, Neşet (1983). “Vakıf ve Tarihi Gelişimi”, I. Vakıf Haftası, Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü.
  • Çelebi, Esat (2001). “İkibinbir Yılında Türkiye Ekonomisinin Genel Görünümü”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, Sayı 4.
  • Dönmezer, Sulhi (1994). Toplumbilim, İstanbul: Beta.
  • Eryılmaz, Bilal (2000). Kamu Yönetimi, İstanbul: Erkam Matbaası
  • Fincancı, Yurdakul (1991). Sivil Toplum, İstanbul: Türkiye Sosyal Ekonomik Siyasal Araştırmalar Vakfı.
  • Gökçen, Ahmet (1983). “Vakıfların Ekonomik Yönü ve Vakıf Müesseselerinin İktisadi Tesirleri”, 1. Vakıf Haftası, Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü.
  • İnanıcı, Haluk (2003). Sivil Toplum Kuruluşları ve Hukuki Yapısı, www.dergi-tbd.org.tr, 20.03.2003
  • İnsel, Ahmet (2003). “Sivil Toplum Kuruluşlarının Meşruiyeti”, http:www.radikal2.com.tr
  • Kozak İ.Erol (1994). Bir Sosyal Siyaset Müessesesi Olarak Vakıflar, Adapazarı: Sakarya Üniversitesi Yayınları.
  • Mardin, Şerif (2000). Türkiye’de Toplum ve Siyaset: Makaleler 1, İstanbul: İletişim Yayınları.
  • Milliyet (1998). Sivil Toplum, www.milliyet.com.tr, 21.07.1998.
  • Nazlıoğlu, Meral Dinçer (1994). Gönüllü Kuruluşların Toplumdaki Yeri, Ankara: Türkiye Çevre Vakfı.
  • Nohutçu, Ahmet (2006). Kamu Yönetimi, Ankara: Savaş Yayınevi.
  • Öztürk, Nazif (1996). “Osmanlı’da Vakıf Bugünkü ABD’den Çok Öndeydi”, 3. Sektör Dergisi, Nisan.
  • Radikal (2003). Dernekler ve Sivil Örgütlenme, www. Radikal2 com.tr
  • Savaş, F. Vural (2000). Piyasa Ekonomisi ve Devlet, Ankara: Liberte Yayınları, 2000.
  • Saygılıoğlu Nevzat ve Selçuk Arı (2002). Etkin Devlet, İstanbul: Sabancı Üniversitesi Yayınları.
  • Serozan, Rona (1994). Tüzel kişiler, Özellikle Dernekler ve Vakıflar, İstanbul: Filiz Kitabevi.
  • Sezer, Birkan Uysal (1994). “Büyük Devlet-Küçük Devlet Tartışması”, AİD, C.25 S. 4, Aralık.
  • Şengün, Uğur (2003). Kamu Hizmeti Sunumunda Devlet ve Gönüllü Kuruluşlar, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Taşdelen, Musa (1997). Siyaset Sosyolojisi, İstanbul: Kocav Yayınları.
  • Türk Dil Kurumu (1979). Türkçe Sözlük, Ankara: Türk Dil Kurumu.
  • TÜSEV (2001). Avrupa Komisyonunun Avrupa’daki Gönüllü Kuruluşlar ile Vakıfların Rolünün Geliştirilmesine İlişkin Tebliği, İstanbul: TÜSEV
  • TÜSEV Bülteni (2001). Sayı 6, Eylül.
  • Ural, Engin (1995). Gönüllü Kuruluş Kavramına Genel Bir Bakış, Ankara: Türkiye Çevre Vakfı.
  • Yavuzyiğit, Hikmet (1995). Dernekler ve Demokrasi, Ankara: Ankara Üniversitesi SBF.
  • Zaim, Sabahaddin (1987). “Vakıfların Milli Ekonomiye Etkileri”, 5. Vakıf Haftası, Ankara: VGM.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.