Nea SATALOĞLU
(Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye)
BERNA AYDIN
(Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye)
AHMET TURLA
(Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye)
Yıl: 2007Cilt: 6Sayı: 3ISSN: 1303-734XSayfa Aralığı: 169 - 174Türkçe

150 3
Pestisit zehirlenmeleri
Bu çalışmada; ekonomisi büyük ölçüde tarıma dayalı Samsun bölgesinde tarım ilacı ile zehirlenen olguların sosyodemografik ve klinik özelliklerinin araştırılarak, benzer çalışmalar ile karşılaştırılması, ülkemiz verilerine ve alınabilecek önlemlere katkı sağlanması amaçlanmıştır. OMÜ Tıp Fakültesi Hastanesi’ne 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasında başvuran pestisit zehirlenmesi tanısı alan 60 olgunun dosyaları incelenmiş ve elde edilen veriler analiz edilerek sunulmuştur. Olguların 35 (%58,3)’i kadın, 25 (%41,7)’i erkektir ve yaş ortalaması 21,93±17,56 (1-63) yıldır. Pestisit zehirlenmeleri en çok yaz (%55,0) ve ilkbahar (%25,0) mevsiminde meydana gelmiştir. Olguların 36 (%60,0)’sının kaza ile, 24 (%40,0)’ünün ise intihar amacıyla toksik maddeyi aldığı kendisi ya da yakınları tarafından ifade edilmiştir. 25 olgu (%41,7) organik fosforlu, 12 olgu (%20,0) karbamatlı pestisitler ile zehirlenmiştir. Olguların 59 (%98,3)’u tamamen iyileşerek taburcu olmuş, 1 olgu ölmüştür. Sonuç olarak; kaza sonucu meydana gelen pestisit zehirlenmelerinin önlenebilmesi için, özellikle kırsal kesimde bu ilaçlarla yapılan uygulamaların olabildiğince dikkatli yapılması gerekmektedir. İnsan ve çevre sağlığı için en az düzeyde toksik, pestlere en etkili ve ruhsatlı maddeler kullanılmalı, ilaçlama süresi kısa tutulmalı, özellikle çocuklar gibi duyarlı kişiler ilaçlama yapılan ortamdan uzaklaştırılmalı, ilaçlama yapan kişiler korunmak için kişisel önlemlerini almalı ve pestisitler çocukların ve riskli kişilerin kolay ulaşamayacağı yerlerde saklanmalıdır.
Fen > Eczacılık > Toksikoloji
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • 1. Meister RT, ed. Farm chemicals handbook ‘99. Willoughby, OH, USA: Meister Publishing Company, 1999. 2. Wood McKenzie. Agrochemical service: the world market in 2000. In: Annual review of the Crop Protection Association. Peterborough: Crop Protection Association, 2001. 3. Ecevit O, Mennan H. Tarımsal mücadele İlaçları ve Çevreye Olan Etkileri: Samsun, OMÜ Ziraat Fakültesi Yayınları, 2006: 36-7. 4. WHO in collaboration with UNEP. Public health impact of pesticides used in agriculture. Geneva: World Health Organization, 1990. 5. Murray CJL, Lopez AD. The global burden of disease: a comprehensive assessment of mortality and disability from diseases, injuries and risk factors in 1990 and projected to 2020 [Volume 1 of 10 in the Global Burden of Disease and Injury Series]. Cambridge, MA: Harvard School of Public Health, 1996. 6. WHO. The world health report 2001. Mental health: new understanding, new hope. Geneva: World Health Organization, 2001. 7. Sri Lanka Ministry of Health. Annual health bulletin, Sri Lanka 1995. Colombo: Ministry of Health, 1997. 8. Türkiye İstatistik Kurumu Sağlık İstatistikleri (http://www.tuik.gov.tr, Erişim tarihi: 04.10.2006) 9. Van der Hoek W, Konradsen F. Risk factors for acute pesticide poisoning in Sri Lanka. Tropical Medicine & International Health 2005; 10(6): 589-96. 10. Recena MCP, Pires DX, Caldas ED. Acute poisoning with pesticides in the state of Mato Grosso do Sul, Brazil. Science of the Total Environment 2006; 357: 88-95. 11. Nagami H, Nishigaki Y, Matsushima S, Matsushima T, Asanuma S, Yajima N, Usuda M, Hirosawa M. Hospitalbased survey of pesticide poisoning in Japan, 1998-2002. Int J Occup Environ Health 2005; 11(2): 180-184. 12. Emerson GM, Gray NM, Jelinek GA, Mountain D, Mead HJ. Organophosphate poisoning in perth, western australia, 1987-1996. Journal of Emergency Medicine 1999;17(2): 273-7. 13. Kara İH, Güloğlu C, Karabulut A, Orak M. Sociodemographic, Clinical and Laboratory Features of Cases of Organic Phosphorus Intoxication who Attended the Emergency Department in the Southeast Anatolian Region of Turkey. Environmental Research Section A. 2002;88: 82-8. 14. Güler Ç, Çobanoğlu Z. Pestisitler. Ankara, T.C Sağlık Bakanlığı Yayınları, 1997: 37-8. 15. Abdollahi M, Jalali N, Sabzevari O, Hoseini R, Ghanea T. A retrospective study of poisoning in Tehran. Journal of Toxicology - Clinical Toxicology 1997; 35(4): 387-93. 16. Kayaalp O. Rasyonel Tedavi Yönünden Tıbbi Farmakoloji. Hacettepe Taş, 10. Baskı, Ankara, 2002: 1089-92. 17. Koçak A, Şenol E, Kök H.O, Aktaş Ö. Organofosfat (Tamaron) Zehirlenmesi Sonrasında Gelisen Nöropati. Journal Forensic Medicine 2005;2: 109-12.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.