AYŞE BİNAY KURULTAY
(Kadir Has Üniversitesi, İletişim Fakültesi, İstanbul, Türkiye)
Burcu PEKSEVEN SABUNCUOĞLU
(Yeditepe Üniversitesi, İletişim Fakültesi, İstanbul, Türkiye)
Yıl: 2015Cilt: 0Sayı: 40ISSN: 2147-4524Sayfa Aralığı: 153 - 174Türkçe

115 0
Reklamlarda Karikatür Kullanımı: Piyale Örneği
Bir mizah sanatı olan karikatürün, eğlendirmenin yanı sıra düşündürmek, öğretmek ve ikna etmek gibi özellikleri karikatürü reklamcılar için cazip hale getirmiştir. Anlatmak istediğini sade bir dille çarpıcı bir biçimde anlatan karikatür, sıralanan tüm bu özellikleriyle tüketicide davranış değiştirmekte önemli bir araç olabilmektedir. Karikatürlü reklamların hedefleri arasında olan ürün satmanın dışında bilinirlik arttırmak da vardır. Karikatürlü reklamlar da tüm reklamlar gibi bunu kimi zaman bir sloganla kimi zamanda zihinlerde markaya özgü bir konum yaratıp, markaya bir karakter ve kimlik kazandırarak yapmaktadır. Türkiyede 1960lı yıllarda karikatür, başta banka ve makarna reklamlarında olmak üzere sektördeki birçok markanın reklamlarında etkin olarak kullanılmıştır. Bu çalışmada örnek olarak karikatürün, bir pazarlama yöntemi olan reklamla ilişkisi, Türkiyeyi makarna ile tanıştıran marka olarak bilinen Piyale Makarnalarının 1960lı yıllardaki on karikatürlü reklamı esas alınarak incelenmiştir. Piyale markasının 1960lı yıllarda karikatürlü reklam kullanan markaların başında gelmesi ve markanın sadece karikatürlü reklamlardan oluşan kampanyalar düzenlemiş olması, bu markanın örneklem olarak seçilmesinde etkili olmuştur. Karikatürün resme dayalı mesajlarla örülü olması nedeniyle yöntem olarak post- yapısalcı göstergebilimsel analiz kullanılmıştır. Dolayısıyla karikatürün metin evreni olduğu kadar sembolik evreni de tarihsel dönem aralığının göstergeleri anlamlandırmadaki önemi dikkate alınarak incelenmiştir. Bu doğrultuda karikatürlü reklamların yayınlandığı yıllarda karikatürlere konu olması dolayısıyla Türkiyede kadın, aile, sağlık, güven gibi temalar dönemsellik gözetilerek gösterge bilimsel olarak değerlendirilmiştir.
Sosyal > İletişim
DergiAraştırma MakalesiErişime Açık
  • Aaker, J. L., (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research 34 (3), 347-356. Acun, F., (2007). Görsel verilerde kadın imajı (1923-1960). SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi (16), 91-112. Aksoy, A., (2007). Yeni reklamcılık. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları. Alemdar, K., Erdoğan, İ., (2005). Öteki kuram: Kitle iletişim kuram ve araştırmalarının tarihsel ve eleştirel bir değerlendirmesi. Ankara: Pozitif Matbaacılık. Atabek, G. Ş., (2007). İletişim çalışmalarında göstergebilimsel yöntem. Atabek ve Atabek (Der.), Medya metinlerini çözümlemek: İçerik, göstergebilim ve söylem çözümleme yöntemleri (ss. 65-85). Ankara: Siyasal Kitabevi. Barthes, R., (1979). Göstergebilimin ilkeleri. (B. Vardar ve M. Rıfat, Çev.) Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Cereci, S., (2004). Reklam sanatı. İstanbul: Metropol Yayınları. Dağtaş, B., (2003). Reklamı okumak. Ankara: Ütopya Yayınları. Du Plessis, E., (2005). The advertised mind. Philadelphia: Kogan. Fidan, B., (2007). Reklam ve karikatür. İstanbul: Beslenme Saati. Harrison, R., (1981). The cartoon: Communication to the quick. London: Sage Publications. Hulusi, İ., “Sanal Sergi” (24 Nisan 2010). http://www.ihaphulusi.gen.tr/sanalsergi. html. Erişim Tarihi: 24 Nisan 2010. İzmir’in piyale makarna fabrikası alışveriş merkezi oluyor, http://www.radikal. com.tr/haber.php?haberno=212409. Erişim tarihi: 08 Şubat 2007. Jhally, S., (1990). The codes of advertising: Fetishism and the p olitical economy of meaning in the consumer society. New York: Routledge. Karikatür ve İletişim. Ankara: Karikatür Vakfı Yayınları, 1996. Nagel, J., (2000). Erkeklik ve milliyetçilik: Ulusun inşasında toplumsal cinsiyet ve cinsellik, vatan millet kadınlar. İstanbul: İletişim Yayınları. Öngören, F., (1998). Cumhuriyet’in 75. yılında Türk mizahı ve hicvi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. Özer, A., (1985). Karikatürün reklamlarda kullanımı.(Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. Özer, A., (1988). Karikatür sanatı ve reklamcılık. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Teknolojisi ve Yaygın Eğitim Vakfı Eğitim Araştırma ve Bilimsel Yayınlar Dizisi. Özer, A., (1996). Karikatürle iletişim. Uluslararası Ankara Karikatür Festivali Semp ozyum Bildirisi 10-14 Mayıs 1996. Ankara. Piyale, (2012). http://www.brandsofizmir.com/piyale. Erişim tarihi: 15 Ağustos 2014. Rıfat, M., (2009). Göstergebilimin ABC’si. Ankara: Say Yayınları. Serin, Y., (2000). Türk afiş sanatının abidesi: İhap Hulusi Görey (28 Kasım 1898- 27 Mart 1986). Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi (6): 119-129. Sabuncuoğlu, B., (2010). Popüler kültür ve hayat mecmuası. (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Saydut, A., (Röportajı yapan) & Doğu, O., (2007). Orhan Doğu ile söyleşi [Röportaj trankskripsiyonu]. http://karikaturculerdernegi.com/2011/01/orhan-dogu-ile-soylesi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2015. Saydut, A., (ty). Karikatür ve karikatür sözcüğünün kökenleri üzerine..., http:// www.akdagsaydut.com.tr/muze_sol.php?subaction=showfull&id=1179913394&archive =&start_from=&ucat=43&. Erişim tarihi: 11 Haziran 2015. Topuz, H., (1986). İletişimde karikatür ve toplum. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. Türkiye’de Sigortacılık, (ty), http://www.tsb.org.tr/turkiyede-sigortacilik. aspx?pageID=439. Erişim Tarihi: 11 Haziran 2015. Williamson, J. (2000). Reklamların dili: Reklamlarda anlam ve ideoloji. (A. Fethi, Çev.) Ankara: Ütopya Yayınevi. Yılmaz, A., (2007). Reklamlarda toplumsal cinsiyet kavramı: 1960-1990 yılları arasında Milliyet Gazetesi reklamlarına yönelik bir içerik analizi. Selçuk İletişim (4), 143-155.

TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi Cahit Arf Bilgi Merkezi © 2019 Tüm Hakları Saklıdır.